Putin SSRİ-nin ölümcül səhvini təkrarlayır

...Rusiya Ukraynaya qarşı tammiqyaslı müharibəyə başlamaq üçün yeni bir səbəb ortaya atıb.

SİA-nın əldə etdiyi məlumata görə, bunu Yaxın Şərq Araşdırmaları Mərkəzinin direktoru İqor Semivolos UNIAN-da yazır.

Onun yazdığına görə, Rusiya lideri Vladimir Putinin müşaviri və Şərq İqtisadi Forumunun təşkilat komitəsinin icraçı katibi Anton Kobyakov iddia edib ki, Ukrayna guya "8 mart 2022-ci ildə Rusiyaya hücum planlaşdırırmış".

...Amma Moskva Kiyevi "iki həftə" qabaqlayıb və "Rusiya rəhbərliyinin uzaqgörənliyi sayəsində" əvvəlcə hücum edib. Onun sözlərinə görə, Rusiya hərbçiləri Ukrayna Silahlı Qüvvələrinin ərazi müdafiə briqadalarından birinin tərk edilmiş qərargahında "xüsusi hərbi əməliyyat"-ın əvvəlində belə bir Ukrayna xəyanətinin sübutlarını aşkar ediblər.

O iddia edir ki, bu sənədlər "Kiyevin Rusiyaya hücum hazırladığını" göstərirdi.

...Putinin müşavirinin Rusiyanın Ukraynanı iki həftə qabaqlayıb və əvvəlcə hücum etdiyini dediyini eşidəndə Sovetlərin Əfqanıstana hücumunu xatırlayıram. O vaxtlar da eyni şeyi deyirdilər: "Əgər biz qoşun göndərməsəydik, amerikalılar (və ya "NATO bazaları") iki həftəyə orada olardı."

Bu gün bu formul demək olar ki, sözbəsöz təkrarlanır. Bu, iki əsas funksiyanı yerinə yetirən "qabaqlayıcı zərbə" haqqında klassik Sovet-Rusiya mifidir.

...Birincisi, təcavüzə görə mənəvi məsuliyyəti aradan qaldırır və onu "zəruri müdafiə" kimi qanuniləşdirir. Bu, işğalçını sadəcə qabaqlayıcı hərəkət edən "şəraitin qurbanına" çevirir.

...İkincisi, müharibənin əsl səbəblərini ideoloji konstruksiya ilə əvəz edir. Öz imperiya ambisiyalarını və ya qonşu ölkəni idarə etmək cəhdlərini etiraf etmək əvəzinə, ekzistensial "super güclə rəqabət" mənzərəsi yaradılır.

Yeri gəlmişkən, bu "uzaqgörənliyin" maddi sübutunun standart, ağrılı dərəcədə tanış bir trop olması diqqət çəkir: guya tərk edilmiş qərargahda tapılan "düşmən sənədlərini tapdı".

Lakin bu, Sovet və ya hətta sırf Rusiya təcrübəsi deyil, təcavüzü haqlı çıxarmaq üçün köhnə bir janr alətidir - 1939-cu il Qleyvitz təxribatında və ya həmişə "təsadüfən" alibi lazım olduqda aşkar edilən uydurma "protokollarda" olduğu kimi eyni məntiq.

Başqa sözlə, yeni bir şey yoxdur. Kremlin strateji mədəniyyəti 1979-cu ildən bəri sadəcə dəyişməz qalmayıb. O, öz cəmiyyəti üçün yeni mənalar və ya arqumentlər icad edə bilmədiyi üçün eyni konseptual çərçivədə ilişib qalıb və eyni ritorik şablonlardan istifadə edir.

Yeri gəlmişkən, Əfqanıstan məsələsində belə bir söhbətin işğalın SSRİ üçün fəlakətli olduğu aşkar olduqda başladığı diqqət çəkir.

Əli Babayev