Əhməd Oruc "Demokratiya Uğrunda İttifaq"ı bərpa edir

Əhməd Oruc:

Mən Əhməd Orucla Vüqar Bəyturan,
Sabahdan olarıq "DUİ"-ni quran,
Gəlsin bu quruma yerindən duran,
Bizim sözümüzə göstərsə inam,
Mirmahmud bəyə də verərik imkan,
Üzv qəbul edərik, gələrsə haçan.

Mirmahmud Fəttayev:

Siz gəlib quruma dolan zamanlar,
Yanımda saralıb solan zamanlar,
Mən "DUİ"-də rəhbər olan zamanlar,
Siz olmadınızmı namərd tək qaçan?

Əhməd Oruc:

İndi palatada qarışıb çalar,
Çoxları burada qab dibi yalar,
Radikal durumda bir "DUİ" olar,
Küçə-meydanlara şüalar saçan.

Mirmahmud Fəttayev:

Mənə ləbbeyk deyən sən deyildinmi?
Qurumda səninlə tən deyildimmi?
Əhməd, yadına sal, mən deyildimmi,
"DUİ"-yə işıqlı yolları açan?

Əhməd Oruc:

Çox əl-ayaq yeyən bir yamyam idin,
İndi dağılmısan, o vaxt tam idin,
O zaman tam normal bir adam idin,
İndi çox aralı qalıbdı paçan.

Mirmahmud Fəttayev:

Özün qızarırdın dəmir pul kimi,
Çox yatdın ayağım altda qul kimi,
"DUİ"-ni yeyirdin siçovul kimi,
Olmusan sən deşik axtaran siçan.

Əhməd Oruc:

Yenə də qabardı qəlbinin qurdu,
Qətiyyətsizliyin çoxunu yordu,
Dilin də dolaşıb baş-ayaq vurdu,
Yerinə düşmədi sənin son hecan.

Mirmahmud Fəttayev:

Sən get özün üçün yeni plan cız,
Bizim işimizə həm də qoyma mız,
Təmizdir, hələ ki, alt paltarımız,
Bular şalvarını özünün maçan.

Əhməd Oruc:

Əhmədin, Vüqarın ədəbi məlum,
Quruma sevgisi əbədi məlum,
"DUİ"-ni buraxdın, səbəbi məlum,
Kömürü pis sıxır sobanda maşan.

Mirmahmud Fəttayev:

Qaranlıq işinə çox tutdum şam mən,
Quruma çətir də oldum axşam mən,
Çulunu çox sudan çıxarmışam mən,
Sən idin şənimə nəğmələr qoşan.

Əhməd Oruc:

Sən məni çox yedin ditdili ilə,
Dost düşmənə qıymaz tünd dili ilə,
Çıxdım axırına dütdülü ilə,
Bir fayda vermədi sənin cüt qoşan.
Mirmahmud Fəttayev:

"DUİ"-ni ürəkdən sevməmisən sən,
Bizə yaxınlaşsan, deyərəm əhsən,
Əgər sən "DUİ"-yə yaxın gəlməsən,
O vaxt cəsarət tap, qurumdan boşan.

Əhməd Oruc:

Pul verdim, yemisən fısıldamısan,
Üstümə bağa tək tısıldamısan,
Həmişə vaysınıb, ufuldamısan,
Qəbuledilməzdi yalançı haşan.

Mirmahmud Fəttayev:

Bu birlikdə sənə asan olmayıb,
Şorba bişirməyə qazan olmayıb,
Sənin pul verilən bazan olmayıb,
"DUİ"-də olmuşam mən sənin paşan.

Əhməd Oruc:

Sənin o palatan ziyana qalsın,
Morqun da ilana, çayana qalsın,
Kiçik dollar kisən o yana qalsın,
Zibil daşımağa xaşan olmayıb.

Mirmahmud Fəttayev:

Özünü sayəmdə dartı görürsən,
Aprel qədəm qoyub, martı görürsən,
Bu gün sən "DUİ"-ni altı görürsən,
Çünki zədəlidi sənin göz qişan.
Əhməd Oruc:

Mən natiq, önümdə məhrumsan sözdən,
Mən gözdən naqisəm, sən məhrum üzdən,
Siyasətçi kimi tez düşdün gözdən,
Səni cürətsiz tək verirlər nişan.

Mirmahmud Fəttayev:

Dərinə gedəndə şeytansan-şərsən,
Məşədi İbaddan əskik Sərvərsən,
Demə ki, böyük bir vətənpərvərsən,
Bayırda yolunu gözləyir Maşan.

Əhməd Oruc:

Özünü seyid tək sırıdın mənə,
"DUİ"-də bir mövqe tutmadın yenə,
Bosslar da Mirmahmud demirlər sənə,
Son vaxtlar düşübdü adından Mişan.

Mirmahmud Fəttayev:

"DUİ"-yə gətirdim, sən saç yolanda,
Papkamı daşıdın yaşa dolanda,
Buyuruq qulumdun, mən sədr olanda,
Sən kofe içdiyim bir adi fincan.

Əhməd Oruc:

Dosta böhtan dedin, bu, çox pis işdi,
Mənim əleyhimə yersiz gedişdi,
"DUİ"-də meydanın daha genişdi,
Palatada xeyli daraldı bacan.

Mirmahmud Fəttayev:

Palata sinəni lap dağlar oldu,
O yaşlı gözlərin çox ağlar oldu,
Hazırda nəsibin alçaqlar oldu,
Mənimlə bağlıdı həm zirvən, ucan.