"İctimai Palata"nın dağıntıları üzərində mübahisə

İsa Qəmbərov:

Mən dedim Əliyə qabarıb şir tək,
Digər rəqibləri qorxudaraq bərk,
Birlikdə şəhərdə mitinq keçirək,
Mənimlə birləşmək gəlirdi asan,
Əli əleyhimə qaynatdı qazan,
Məndən kənar gəzdi bu qorxaq insan.

Əli Kərimov:

Palata hardasa bitməyəcəyik,
İsa dediyini etməyəcəyik,
Bizlər nümayişə getməyəcəyik,
Məsləhət istəməz özünü asan.

İsa Qəmbərov:

Müsavatda ömür sürmək istəmir,
Bossdan da bir dənə dürmək istəmir,
Gördüm palataya girmək istəmir,
Əlinin mən oldum başından basan.

Əli Kərimov:

Yaxşı cəhətdən çox, pis cəhətin var,
Adam çiyrəndirən acı ətin var,
Həyatda çox böyük qəbahətin var,
Afərin deyərdim, sən günah yusan.

İsa Qəmbərov:

Əskik adamların öyüdünə qaldım,
"Yurd"un və Cəbhənin meyidinə qaldım,
Özüm cibişdanın qeydinə qaldım,
Bu Əlini gördüm həmişə qusan.

Əli Kərimov:

Sən yanımda təksən, qazonu otla,
Səhvini tutaram dəlil-sübutla,
Daim üzləşibsən eniş-süqutla,
A dil pəhləvanı, bir yorul, usan.

İsa Qəmbərov:

Bir müddət bossların xaşını yedin,
Sənə maşın verdim, maşını yedin,
Çıxıb gedənlərin başını yedin,
Sənin qurumunda verilmir ehsan.

Əli Kərimov:

Bossun ətəyindən tutdun ikiəlli,
Dilsizkən özünü göstərdin dilli,
Səni yıxmaq üçün planım bəlli,
Təsbehin çox uzun, gödəkdi əsan.

İsa Qəmbərov:

Haya gəlmirsənsə, sən bir huya gəl,
Arif deyilsənsə, daş gəl, qaya gəl,
Adamsan, ərk edib palataya gəl,
Özünə yanımda bir hörmət qazan.

Əli Kərimov:

Çox sənin yanına şəstlə buyurdum,
Təmin olunmadı ehtikar qurdum,
Yüksək Müsavatdan özümün "Yurd"um,
Səndən nə öyrənim, zəifdi bazan.

İsa Qəmbərov:

Hər xırda məqamda çox məqsəd güddün,
Səni çox çağırdım, sən çıxıb getdin,
Kinayəylə baxıb dikbaşlıq etdin,
Səni məhv elədi məhvəri pozan.
Əli Kərimov:

Cəbhə kütlələrə çox qafa verdi,
Əli yetkiliyə sülh, səfa verdi,
Yaxın həmkarların istefa verdi,
Altından başına dəydi öz masan.

İsa Qəmbərov:

Boldu hər ərzaqla bazar, dükanım,
Səni də çağırır dostlu məkanım,
Get-gedə genəlir bosslu məkanım,
Zülmətə qərq olur Cəbhədə fəzan.

Əli Kərimov:

Səni dəvət etdim bizə nahara,
Ətrafda dəstəkçin enib çahara,
"Yurd"um getməkdədi üzü bahara,
Sənin taleyinə çökübdü xəzan.

İsa Qəmbərov:

Çox xoşuma gələr mənə əyilsən,
Mənim yanımda sən adi cəyilsən,
Sən indi heç nəyə qadir deyilsən,
İndi palatada qurulub mizan.

Əli Kərimov:

Sorağın gələcək ucqar qaladan,
Tez-tez qidalandın hamar maladan,
Mən çox uzaqdayam xata-bəladan,
Daim öz başında çatladı tasan.
İsa Qəmbərov:

Mənə çox xoş gəlir lilli muğamlar,
Qanını duruludur yelli muğamlar,
Mənə təsir etmir milli muğamlar,
Sənin şüuruna sığışmır ozan.

Əli Kərimov:

"Yurd"un dəstəkçisi, haləsi çoxdu,
Deyirlər İsanın naləsi çoxdu,
Mənim ətrafımda beləsi çoxdu,
Sənə yaxın gəlməz bir tarix yazan.

İsa Qəmbərov:

Tez xəbər tutmuşam pul sədasından,
Çox xoşhal olmuşam Qərb nidasından,
Yemişəm həmişə boss qidasından,
Yanıma gəlməsən boş qalar kasan.

Əli Kərimov:

Dayanın qarşımda daim lal kimi,
Döydün gözlərini şanssız mal kimi,
Süzdüm səmalarda mən qartal kimi,
Sən isə qarşımda adi bir fazan.

İsa Qəmbərov:

Sənin kimiləri çox saldım yola,
Reytinqin enibdi yanımda nola,
Siyasi meydanda mən bir akula,
Sən isə ovuma dönmüş bir sazan.

Əli Kərimov:

Siyasət girməyən başın taqqıldar,
Daim istedadım çağlar, pıqqıldar,
Mənim sümüklərim şaq-şaq şaqqıldar,
Ağrılar içində sənin hər əzan.