Zəlimxan Məmmədli İsa Qəmbərovun hədəfində

Arif Hacıyev:

Radikallar deyir arzuma çatam,
Gecəni yuxusuz gündüzə qatam,
Burda piket edə bilməyən adam,
Gedib Gürcüstanda mitinq keçirir,
Biz tək rəqibinə qan-yaş içirir,
Zəlimxan ox ollub gözlərə girir.

Zəlimxan Məmmədli:

Yaxşılar yaxşılıq dilərdi, görsə,
Kim baxsa kənardan, gülərdi, görsə,
İsa paxıllıqdan ölərdi, görsə,
Biri becərdiyi zəmi biçirir.

Arif Hacıyev:

Kürdü, Gürcüstanda yenə lil çəkir,
Zəlimxan orda da gözə mil çəkir,
Görsə ki, birisi sərt məftil çəkir,
Dərhal o, üstünə yaş paltar sərir.

Zəlimxan Məmmədli:

Hər biri marıqda yatıbdı tində,
Qurur əlaqələr "Sim-Sim"də, "Cin"də,
İş görsəm "Borçalı" cəmiyyətində,
Hər bir müsavatçı ardımca hürür.

Arif Hacıyev:

Həyatda görmədik bir iş ilbizcə,
Niyə yaşayırıq burada, sizcə,
Harda işıq görsə, Zəlimxan tezcə,
Atlı arabanı o yana sürür.

Zəlimxan Məmmədli:

Açsa bir ucqarda toçka partiya,
Dərhal təqib edər çoşka partiya,
Bol məhsul yetirsə başqa partiya,
Gedib nübarını Müsavat dərir.
Arif Hacıyev:

Son vaxtlar etməkdə buksavat, gözüm,
İsa da deyir ki, verir çat, gözüm,
Elə bil, tutulub Müsavat gözüm,
Görmədiklərimi Zəlimxan görür.

Zəlimxan Məmmədli:

Küləkdən, çovğundan üzüm ağrıyır,
Vurğunu görəndə dizim ağrıyır,
İsanı görəndə gözüm ağrıyır,
Arif də nahaqdan beynini gərir.

Arif Hacıyev:

Biz çox nahaq yerə düşmüşük küyə,
Heç kəs qonaq etmir bizləri zəyə,
Zəlimxan yollanır Tbilisiyə,
Qalır sol yanında Babəklə Şərur.

Zəlimxan Məmmədli:

Hörəndə hörməli düzünə umac,
Arifin, Qabilin gözünə umac,
İsa ova bilmir özünə umac,
Bizim başımıza boz corab hörür.

Arif Hacıyev:

Atı-arabası, qatır Bakıda,
Arzu-niyyətinə çatır Bakıda,
Gecələr Zəlimxan yatır Bakıda,
Gündüz Gürcüstanda yuxudan durur.
Zəlimxan Məmmədli:

Son vaxt Müsavatda qayğı çox olur,
Burada bir-iki şəxs yalnız tox olur,
Bossdan pul gələndə, Arif yox olur,
İsa üsulluca bığını burur.

Arif Hacıyev:

Hər bir səfərində ölmür, sağ gedir,
Tbilisidə də işi yağ gedir,
O, Saakaşviliyə çox qonaq gedir,
Xaricdə Zəlimxan bir büsat qurur.

Zəlimxan Məmmədli:

Özümə yeni şef tapmamışam mən,
Hər boss verən pulu qapmamışam mən,
Elçibəy yolundan sapmamışam mən,
Arif də İsa tək ifrata varır.

Arif Hacıyev:

Götürür, məbləğlər çox iri olsa,
Balıq, keçi, qoyun, sağ, diri olsa,
Zəlimxan, yüngül bir gəliri olsa,
Onu çox tələsik hesaba vurur.

Zəlimxan Məmmədli:

Başqanın olubdu düşüncəsi dar,
Bossları bitirib yolu üstə xar,
Arifi təntidir qarabasmalar,
İsanı gecələr vahimə sarır.
Arif Hacıyev:

Bizə tərəf atır daşını bəzən,
Deyirlər, çatır qaşını bəzən,
Qatıb Mirmahmudun başını bəzən,
Zəliş Gürcüstana gedib pul qırır.

Zəlimxan Məmmədli:

Artıq bataqlığa batıb çulları,
Yaman çarpazlaşıb indi yolları,
Bir ucdan sümürür İsa pulları,
Arif orda-burda gedib baş yarır.

Arif Hacıyev:

Zəliş sormadığı pətək qalmadı,
Nə də çalmadığı tütək qalmadı,
Burda kəsmədiyi ətək qalmadı,
İndi Gürcüstanda yar-yaxa cırır.

Zəlimxan Məmmədli:

Bosslarından gəlir yarıboş kasa,
İndi Müsavatda boş qalıb masa,
"Cı"nın da yanına "rı" qoyub İsa,
Arifi tək qoyub meydandan cırır.

Arif Hacıyev:

İsa Mirmahmuda gəldi bir gəliş,
Liderdə qalmadı bircə çürük diş,
İndi gürcülərə əl açır Zəliş,
Qalmamış köksündə bir çimdik qürur.

Zəlimxan Məmmədli:

Bir doğru ifadə çıxmaz dilindən,
Çoxları narahat olur felindən,
Özünü qorumaq gəlmir əlindən,
Arif bəy yol azıb İsanı qorur.