Pənah Hüseynov:
Dördəlli yapışıb masadan Arif,
Tezliklə qurtular tasadan Arif,
Sözsüz ki, yaxşıdı İsadan Arif,
Pis lider deyiləm mənim özüm də.
Rauf Arifoğlu:
Qusmağa hazırdı İsa, doyub da...
Başqanlığa Arzu nəzər qoyub da,
Postda iddialı Vurğun Əyyub da,
O kürsü əbədi qalıb gözümdə.
Pənah Hüseynov:
Başqası seçilsə artacaq kinim,
AXP, Müsavat eyni vətənim,
Başqanlıq adıma biçilib mənim,
Qüvvə hiss edirəm yalnız özümdə.
Rauf Arifoğlu:
Liderim olubdu İsa mastında,
Məni xatırlayıb hər bir tostunda,
Şəstlə oturardım başqan postunda,
Olsaydı bir qətrə su da üzümdə.
Pənah Hüseynov:
Hər dəstəkçi alar bir beçə, fərə,
Başqan seçsəydilər məni bir kərə,
Hədiyyə verərəm yetkililərə,
Bizdə qarpız da var, çoxlu üzüm də.
Rauf Arifoğlu:
İdarə etmədim düz şüurumu,
Başqan yolum üstə qurdu torumu,
İsadan inciyib atdım qurumu,
Qaldım qəzetimlə sonsuz düzümdə.
Pənah Hüseynov:
"İP"-də nitq söyləyir ötkəm dillərim,
Tetçerin xoşuna gəlib tellərin,
Edir ideyalar ixrac əllərim,
Liderlik qalıbdı ayaq izimdə.
Rauf Arifoğlu:
Dirilik suyuydum, su tək içilsəm,
Tutmazdım bu postu əgər mən şilsəm,
İşdir, mən qəfildən başqan seçilsəm,
Bayram qapımıza gələr bizim də.
Pənah Hüseynov:
Gərək İsa enə, zirvəyə çatam,
"İP"-də vəzifəm var, bir xeyli şadam,
Mənəm bir yeganə layiqli adam,
Olardı katibəm, pulum, mizim də.
Rauf Arifoğlu:
Nə Vurğun Əyyub tək turuncu layiq,
Deyil Arzu kimi zarıncı layiq,
O posta mənim tək narıncı layiq,
Var çoxlu narıncı rəngli bezim də.
Pənah Hüseynov:
İsa, görməmişəm fel qurğun kimi,
Demədim sustaldım səy, durğun kimi,
Çətin Arzu kimi, həm Vurğun kimi,
Başqanlıq postundan çönüm, bezim də.
Rauf Arifoğlu:
Nə danlaq edəydi, vuraydı tənə,
Nə şüvən qoparıb cıraydı sinə,
Çağırıb verəydi postunu mənə,
Əyilib edərdim ona təzim də.
Pənah Hüseynov:
Bu cür uğur bir də çıxmaz heç rasta,
Verərdim İsaya minlərlə pasta,
İstəməzdim əlim çatmadan posta,
Ya onu tərk edim, yaxud çezim də.
Rauf Arifoğlu:
Qoy onlar bosslara edilsin təhvil,
İsa da, Əli də, adi bir səfil,
Səbəb olmasın ki, rastına qəfil
Çıxıb, ovucumda onu əzim də.
Pənah Hüseynov:
Bilmədim, bilmərəm halal-haram mən,
Pulverən önündə karam-koram mən,
Düşüb ayaqlara yalvararam mən,
Min sifətim də var, milyon üzüm də.
Rauf Arifoğlu:
Önümdə Pənahın bir şansı yoxdur,
İsa bəy sayəmdə hələ də toxdur,
Pənahınkından heç az deyil, çoxdur,
Otuzum, qırxım da, əllim də, yüzüm də.
Pənah Hüseynov:
Səsini paylama yoldan ötənə,
Çox vacib lazımdır başqanlıq mənə,
Bayaq da demişdim, deyirəm yenə,
Məndə çox mətanət, dözüm, əzm də.
Rauf Arifoğlu:
Gözünü qapadı İsanın pulu,
Heç zaman olmadım mən onun qulu,
Başqanlıq pilləsi mənimçün ulu,
O qədər şişmədim, dodaq büzüm də.
Pənah Hüseynov:
Gülmüşəm qolları bükülənə mən,
Aradan çıxaraq əkilənə mən,
Bənzəmirəm geri çəkilənə mən,
Raufdan özümçün qorxu sezim də.
Rauf Arifoğlu:
Arif Hacıyevin işi sızıltı,
Arzu, Pənah, Vurğun adi vızıltı,
Burnumun altında yox bir mızıltım,
Xoş ovqat oyadır nitqim, səsim də.
Pənah Hüseynov:
Əlimlə yerindən tərpənəcək dağ,
Çünki mən bu işə qoymuşam ayaq,
Başqanlığa mənəm yeganə dayaq,
Həddindən artıqdır eşq, həvəsim də.
Rauf Arifoğlu:
Mənə dəstək olan kimi çağırım?!
Başqan seçilməsəm artacaq ağrım,
İzah eyləməkdən yarıldı bağrım,
Artıq kəsilməkdə xoş nəfəsim də.
MİRZƏ QƏRƏNFİL