Əli də, İsa da Əjdaha ilində əjdahaya dönəcəyinə inanır

İsa Qəmbərov:

İblis də həmişə veribdi imkan,

Şeytana mən özüm olmuşam təkan,

Hər Əjdaha ili başlayan zaman,

Cəbhəni mən məhvə sürükləmişəm.

Əli Kərimov:

Mən Qərbli bosslardan arxa-dayaqlı,

İsanın yolları bəxti tək bağlı,

Udaram İsanı əlli-ayaqlı,

Özüm Müsavata aşkar qəmişəm.

İsa Qəmbərov:

Xeyir axmaq şeydi, min lənət şərə,

Çox oldu Əlini keçirdim girə,

Bir vaxt parçalandı cəbhə üç yerə,

Cəbhəni dağıdan həmin Məmişəm.

Əli Kərimov:

İsa Müsavatda sayılır naşı,

Çətin o çıxacaq yaza bu qışı,

Artıq yeyilibdi İsanın başı,

Bunu ona vaxtilə çox demişəm.

İsa Qəmbərov:

Əli qabağımda cüyür, mən ayı,

Deyir erməniyə mənim tək dayı,

Çoxalıb etdiyim pisliyin sayı,

O qalıb Əlini minib əmişəm.

Əli Kərimov:

Bir boss da İsaya açmazdı ətək,

Daim mən basmışam ağzına pətək,

O qaçıb, mən onu yedirdənədək,

İsadan yağlı zərblər yemişəm.

İsa Qəmbərov:

Əjdaha ilində gələcək qadam,

Cılız görkəminə ürəkdən şadam,

Əlini "Yurd"unda tək qoyan adam,

Sözsüz, bir kimsə yox, özüm imişəm.

Əli Kərimov:

Başqanın sonunu çoxdan duymuşam,

Onu ilan kimi tamam soymuşam,

İsanı qurumda quru qoymuşam,

Mən ona nisbətən sulu, nəmişəm.

İsa Qəmbərov:

Boş olub, çox boşdu başqanın içi,

O, qoyun ilində mələyən keçi,

Tapıb Əli kimi beş-on kisəçi,

Üstümü sürtdürüb gərək çimişəm.

Əli Kərimov:

Başqanın gözünü oyaraq çoxdan,

Pul-para, qrantdan doyaraq çoxdan,

İsanı arxada qoyaraq çoxdan,

Çox iti sürətlə çoxdan keçmişəm.

İsa Qəmbərov:

Yazda Müsavatda başqan güləcək,

Qədrini xaric də, Qərb də biləcək,

Əli keçmiş zaman, mənəm gələcək,

Guya o, gələcək, mənsə keçmişəm.

Əli Kərimov:

Onun əsəbini çözüb xarab tək,

Açmışam ipini onun corab tək,

İsanın qanını al bir şərab tək,

Olub ovuc-ovuc yeyib-içmişəm.

İsa Qəmbərov:

Ona yeni ovqat seçərəm yenə,

Qanını viski tək içərəm yenə,

Bu Əjdaha ili biçərəm yenə,

Əli tək qanqalı lap çox biçmişəm.

Əli Kərimov:

İnşallah, əlimlə kəsilər dili,

Çəkərəm gözünə onun mən mili,

İsanın deyildir əjdaha ili,

Gərək qovuq kimi şişdikcə şişəm.

İsa Qəmbərov:

Mən böyük özəyəm, o, kiçik rişə,

Böyük Əjdaha da baxacaq işə,

Özümçün ağrını etmədim peşə,

Əlinin özüyçün ağrıyan dişəm.

Əli Kərimov:

Yazığın əlimlə novrağı dönüb,

Qurumda başqanın çırağı sönüb,

İndi İsa quru cəsədə dönüb,

Onun cavabını verəcək Qəşəm.

İsa Qəmbərov:

Nə qədər yodlasan da yodlu olmur,

Əliyə od qoysan, o, odlu olmur,

Əjdaha ilində o, dadlı olmur,

Əlini yeyincə, yeyərəm xəşəm.

Əli Kərimov:

Naləsi bürüyüb tarlanı, çölü,

Mən əbədi diri, başqan bir ölü,

Qədəm qoyan kimi Əjdaha ili,

İsanı məhv etmək olubdu peşəm.

İsa Qəmbərov:

Əli təpəsində iri dən gedir,

Gedən şey olmazdan, qəhətdən gedir,

Məsələ mənəvi cəhətdən gedir,

Onu öldürməsəm, bir quru leşəm.

Əli Kərimov:

Qalıbdı "Yurd"umda əbədi simam,

Yalançı çilçıraq odu, mən şamam,

Başqan natamamdı, mən özüm tamam,

İsa dörddüsə də, mən, sözsüz, beşəm.

İsa Qəmbərov:

Həm də öləcəyi qutu əlimdə,

Əli kimi zəif lotu əlimdə,

Onu söndürəcək pultu əlimdə,

Əli beşdisə də, mən mütləq şeşəm.

MİRZƏ QƏRƏNFİL