Qalan haqlı, gedən haqlı?

Arif Hacıyev:

Yaxşı idi Müsavatın qaydası,
Nahaq oldun İsa bəyə sən asi,
Harda qaldı istefanın faydası?
Güc verərək ürəyində qübara,
Əyri-əyri baxdın bizim divara,
Küçələrdə gəzməkdəsən avara.

Sülhəddin Əkbər:

Ona Moskva DTK-da dərs verib,
Tale onun bəxtini də tərs verib,
Mənim başqan olmağıma səs verib,
Agent İsa gərək mənə yalvara.

Arif Hacıyev:

Bizim Müsavata özək verərdin,
Sobalara sən bol təzək verərdin,
Əvvəl Müsavata bəzək verərdin,
İndi əzab verməkdəsən bulvara.

Sülhəddin Əkbər:

Bəyənmirdin nə Əvəzi, "Madam"ı,
Alsın İsa sənin tupoy qadanı,
Sənsən Müsavatın əskik adamı,
Çox özünü sən oxşatma kübara.

Arif Hacıyev:

Gəlmədi iş son on ildə əlindən,
Zaman səni tərpətdi təməlindən,
Başqan təngə gəlib bəd əməlindən,
Çıxdaş etdi sənin kimi tvarı.

Sülhəddin Əkbər:

Qabaqdaykən sən hərlənib dal oldun,
"Mal-mal dedin, axırda da mal oldun,
Müsavatda post tutsan da kal oldun,
Göndər görək bizə yetkin tavarı.
Arif Hacıyev:

Sən havaya atılmış boş lopasan,
Həm alovsuz, həm də yumru topasan,
İstədin ki, onu əldən qapasan,
İsa yedi başqanlıqda nübarı.

Sülhəddin Əkbər:

Müsavatda çox xəyala dalma sən,
Öz qələbə marşını da çalma sən,
Səsinin gur, boz yerinə salma sən,
Yerə endin, sən çıxsan da talvara.

Arif Hacıyev:

Keçməmisən son diləyin gözündən,
Yayınmadın nə fələyin gözündən,
Sən keçmədin dar ələyin gözündən,
Salacağıq indi səni xalvara.

Sülhəddin Əkbər:

Elektorat xəyallara dalıbdı,
Bosslar sizi çox get-gələ salıbdı,
Müsavatda sənnən İsa qalıbdı,
Axın qalxıb təhlükəli civara.

Arif Hacıyev:

Boss göndərsə qrant, kasa başqandı,
Qrantverən xaric qısa başqandı,
Heç şübhəsiz bizdə İsa başqandı,
Başqan olsan, sən qaçarsan xavara.
Sülhəddin Əkbər:

Sizə maraq, birgə yazaq, azalıb,
Sıralarda quldur-qazaq azalıb,
Eşitdim ki, sizdə ərzaq azalıb,
Eybi yoxdur, oturarsan şalvara.

Arif Hacıyev:

Sən gəzirsən, ayıb şeyin əlində,
Yol gedirsən məzə-meyin əlində,
Sükan bizdə İsa bəyin əlində,
Nahaq yerə əl uzatma avara.

Sülhəddin Əkbər:

Öz İsanla başa düşmürsən ayıb,
Sizi güclü "cırtdan"-curtdanlar sayıb,
Müsavatı süqut çoxdan haqlayıb,
Qrantsızlıq qorx ki, tufan qopara.

Arif Hacıyev:

Öz ömrünü keçirmədin sən asan,
İsa bəy danışan, sən oldun susan,
Qərargahsız-partiyasız tənhasan,
Özün qorx ki, səni sükut apara.

Sülhəddin Əkbər:

Başqan batıb yad ölkə çaxırında,
Sən boğuldun öz əskik paxırında,
İsa yatsa Müsavat axurunda,
Gərək Arif yabıları suvara.
Arif Hacıyev:

Eşitdim ki, gödək Cəfər uzanıb,
Artıq Qərbə gedən səfər uzanıb,
Bloklara məsafələr uzanıb,
İndi ümid qalıb sən tək çapara.

Sülhəddin Əkbər:

Guya özün İsa bəylə əqiqsən,
Qrant mənimsəyən zaman dəqiqsən,
Sən gedəndən yaman boynubüküksən,
Başqanınla günün olubdu qara.

Arif Hacıyev:

Az yamanla başqanımla sən məni,
Demək istəyirəm işsizsən yəni,
İstefada ətalət sarıb səni,
Çalmalısan indi divara kora.

Sülhəddin Əkbər:

Adam sənin əməlinə quruyur,
İsa başqan kürsüsündə qarıyır,
İndi sizi qanunçuluq qoruyur,
Bir vaxt kütlə sizi çəkəcək dara.

Arif Hacıyev:

Oturmusan küçələrdə boşuna,
Bir işverən əsla çıxmır tuşuna,
Vaxtı keçib nəsə gəlsin xoşuna,
Könlündəki daha xoş gəlir kara.

Sülhəddin Əkbər:

Tapmadınız paltar narıncı güllü,
Müsavatı basıb avara, çöllü,
Pul verən yox başqanına könüllü,
Bir o qalıb əl atasız siz zora.