Mirmahmud Fəttayev:
Sədr qalmaq üçün işlətdi min "mız",
"Yurd" şefi özü də qalıbdı yalqız,
Əli Kərimovun əlindən yalnız,
Əlbəttə, cəbhəni dağıtmaq gəlir.
Əli Kərimov:
Nahaq cilovlama Dürat, Qıratı,
Sən dost yox, düşmənsən, əlbəttə, qatı,
Saxlaya bilmirsən elektoratı,
Əlindən kadrı axıtmaq gəlir.
Mirmahmud Fəttayev:
Sənə təsir etmir, əsla, söz dağı,
Hər kəsə bəsidi, vallah, öz dağı,
"Yurd həqiqətləri" sənə gözdağı,
Kitabı əlimdən oxutmaq gəlir.
Əli Kərimov:
Konflikt törətmək qalıb canlarda,
Qaralıq çoxalıb duru qanlarda,
Cəbhə dağılanda, gərgin anlarda,
Əlimdən üfunət qoxutmaq gəlir.
Mirmahmud Fəttayev:
Bossdan nağd alırsan həmişə pulu,
Gözünün altına almısan nolu,
Bizləri sayırsan buyuruq qulu,
Həmişə krupnu pəl atmaq gəlir.
Əli Kərimov:
Meydan oxuyasan mənə nəbadə,
Qoşaram adına çoxlu şəbədə,
Artıq süqutunuz durur növbədə,
Sizin kimiləri tez udmaq gəlir.
Mirmahmud Fəttayev:
Cüzi süqutuma durub əl çaldın,
Cəbhəni dağıtdın, özün alçaldın,
Hərlənib-fırlanıb "Yurd"da tək qaldın,
İndi də xoşuna çox yatmaq gəlir.
Əli Kərimov:
Ağılın axsayır, özün balqabaq,
Tükənibdi qüvvə, boşalıb tabaq,
Sizləri əbədi süqutdan qabaq,
Möhkəm silkələyib oyatmaq gəlir.
Mirmahmud Fəttayev:
Araya sən saldın konflikti, bəhsi,
Cəbhəni dağıtdın, gətirdin nəhsi,
"Yurd həqiqəti"nin bu, nəticəsi,
Maykanı narıncı boyatmaq gəlir.
Əli Kərimov:
Minmişəm mən bossun qəzəb atına,
Getdin işarəmlə yerin altına,
Səni də salmışam ayaq altına,
Bu yerdə məqsədə tez çatmaq gəlir.
Mirmahmud Fəttayev:
Olmadı bir məhəl qoyan səsinə,
Özün tət demədin bəd nəfəsinə,
Dağıtmaq çatanda pik nöqtəsinə,
Dalınca günaha həm batmaq gəlir.
Əli Kərimov:
Qrantverənlər də işləmir bacsız,
Onlar hökmdardı, başları tacsız,
O ki bəla gəldi, qaldın əlacsız,
Boss verən qrantı həm dadmaq gəlir.
Mirmahmud Fəttayev:
Hamını tovlayıb yaman aldatdın,
Bossları talayıb arzuna çatdın,
Bilirsən, bir zaman Cəbhəni satdın,
Növbəti addımda boss satmaq gəlir.
Əli Kərimov:
Hardan üzləşdirdi bizləri gərdiş?!
Uğurdan dönməyə etmişik vərdiş,
Əlindən gələcək yeganə bir iş,
Deyəsən, aranı tam qatmaq gəlir.
Mirmahmud Fəttayev:
Bürünüb zülmətə şəxsi fərdimiz,
Tərsinə dönməkdə xiyar kərdimiz,
Qübar etməkdədi bizim dərdimiz,
Əlindən qaysağı qanatmaq gəlir.
Əli Kərimov:
Siz qaraçı köçü, xalis taborsuz,
Daim aramızda hasar, zaborsuz,
O qədər xəsissiz, kraxaborsuz,
Pulu təkrar-təkrar sanatmaq gəlir.
Mirmahmud Fəttayev:
Sən gəldin, heç bəxt də olmadı bizdə,
Min oldun, biz qaldıq əllidə-yüzdə,
Bizim hamımızı qoymusan düzdə,
Əlindən dikdirə can atmaq gəlir.
Əli Kərimov:
Məhv etdin, nə yeznə, quda bilmədin,
Heç zaman yerini tuta bilmədin,
Bu dəfə yenə də uda bilmədin,
Bəxtini yenidən sınatmaq gəlir.
Mirmahmud Fəttayev:
Elə ki, yatağa çökür dumanlar,
Xoruz qarşısında düşür tumanlar,
Yumurta xoruzlu olan zamanlar,
Xoruzun beyninə ban atmaq gəlir.
Əli Kərimov:
Özümdən çox əskik sayırdım səni,
Sıravi bir "cırtdan" qayırdım səni,
Elə ki, özümdən ayırdım səni,
Tale nəsibinə don atmaq gəlir.
Mirmahmud Fəttayev:
Ayağa durmadın sən İvan kimi,
Çökdün Misir kimi, həm Livan kimi,
İş görsən yalançı pəhləvan kimi,
Çöhrənə işgüzar fon atmaq gəlir.
Əli Kərimov:
Daş at, əgər sənə diş atmışamsa,
Çəkin, qabağına leş atmışamsa,
Mən sənin qarşına beş atıramsa,
Meylindən önümə on atmaq gəlir.
Mirzə QƏRƏNFİL