“Ümid” sədrinin ümidi boşa çıxır

Tofiq Yaqublu:

Qurum yaratmışam deyə bağırır,

Əli yanıma gəl deyib hayqırır,

İsanı yanına işə çağırır,

İqbalın ümidi çıxıbdı boşa.

İqbal Ağazadə:

Mənim həddən nikbin bir durumum var,

İfratla aramda uçurumum var,

"İP"-ə alternativ bir qurumum var,

Yanıma gələnlər, səni yüz yaşa.

Tofiq Yaqublu:

Günbəgün artmaqda İqbalın kini,

Hirslənəndə vurur beyninə cini,

Mənəm Müsvatın başqan müavini,

"İP"-də də İsayla durmuşam qoşa.

İqbal Ağazadə:

Qərbə boyun əyib, qəlb dağlamışam,

Boss deyib yaş töküb, çox ağlamışam,

Mən öz qurumumla bel bağlamışam,

Rusiyada Mişaya, ABŞ-da Buşa.

Tofiq Yaqublu:

İqbal zəhərlidi bu gün ilandan,

Deyir vaz keçmərəm bu cür plandan,

Dolu desə belə İqbal yalandan,

Əslində, dolu yox, bomboşdu xaşa.

İqbal Ağazadə:

Biz pullu oluruq həmişə sonda,

Başqaları kimi mən də min donda,

Kursum Mütəllibov kursuydu onda,

Uf da deməmişəm gedəndə Şuşa.

Tofiq Yaqublu:

Heç vaxt olmayıbdı oyundan uca,

Həmişə görünüb qoyundan uca,

İqbal tullansa da boyundan uca,

Həmişə ümidi dəyibdi daşa.

İqbal Ağazadə:

İstər ki, yem ola çox qarmaq üçün,

Müntəzir olan var həm barmaq üçün,

"İP"-dən liderləri çıxarmaq üçün,

Gərəkdir əlimdə ola bir maşa.

Tofiq Yaqublu:

İqbalın avazı yalan avazdı,

Ona inanan da, özü də qazdı,

Yayda çağırışa qoşulan azdı,

Ümid bağlamaqda payıza, qışa.

İqbal Ağazadə:

Mənim tək güclü şəxs çıxmaz tuşuna,

"İP"-də veyillənir o, boş-boşuna,

Deyir bənzərim var Simurğ quşuna,

Sifətdən oxşayır ancaq bayquşa.

Tofiq Yaqublu:

Etmir bəd işini qulaqda sırğa,

İstəyirdi olsun o, "İP"-də darğa,

Heyifdi yanında sağsağan, qarğa,

Özü bənzəməkdə eybəcər quşa.

İqbal Ağazadə:

İnqilab etmirəm mən əldə əlcək,

Dilim-dilçəyim var, "İP"-də yox dilçək,

Bir dəfə dedim ki, Tofiq, rəsm çək,

Əlləri bulaşdı rənglərə, tuşa.

Tofiq Yaqublu:

Zamanın küləyi onu yıxsa da,

"Ümid"də dərd-kədər həddən çoxsa da,

Arabir özünü gözə soxsa da,

İqbal indiyədək gəlməmiş xoşa.

İqbal Ağazadə:

İsa nə verdisə havada qapdı,

Gedib Müsavatda tayını tapdı,

Eşitmişdim onun başı xarabdı,

İnanmırdım Tofiq bu qədər coşa.

Tofiq Yaqublu:

İqbal "Ümid"ində nəfsinin qulu,

Məqsədi xaricin, bossların pulu,

O, gedir irəli gözüyumulu,

Öz bəd əməlindən eyləmir haşa.

İqbal Ağazadə:

Tofiqlər İsanın önündə mələr,

İqbal neştərilə bağrını dələr,

Mis, misə, qızıl da qızıla gələr,

Qazanmaq heç zaman baxmamış yaşa.

Tofiq Yaqublu:

Bossun ünvanında kabab, xaş gəzir,

Yüz əlli vuranda kefi xoş gəzir,

İqbal bəy burada cibi boş gəzir,

Cüzi qazanc üçün gedərdi Oşa.

İqbal Ağazadə:

Çoxdandır keçinir borşsuz-plovsuz,

Onu tutmaq olar qarmaq-tilovsuz,

Tofiqin ürəyi odsuz-alovsuz,

Nə bir qığılcım yox, nə də talaşa.

Tofiq Yaqublu:

Başında bir qətrə qalmamış bilik,

Qurum arzsu da olubdu çilik,

Ağzından axıdıb bir ləyən selik,

Elə bir yeyibdi beş-on alaşa.

İqbal Ağazadə:

Onun bir kafesi, bir dükanı yox,

Dişləmir, üstündə bir tikanı yox,

Tofiqin əlavə bir imkanı yox,

O, adi bir zağca, kiçik dolaşa.

Tofiq Yaqublu:

Məcnunu tükənmiş bir Leyli kimi,

İqbal həyatından gileyli kimi,

Dolaşır "Ümid"də tüfeyli kimi,

Onun bənzəri var, vallah, Balaşa.

İqbal Ağazadə:

Çoxları deyiblər uyuqdu sənə,

Həmkarların deyir toyuqdu sənə,

İsti havalar da soyuqdu sənə,

Ay Tofiq, get bürün palto-plaşa.

MİRZƏ QƏRƏNFİL