İsa ilə Əli uğursuzluqda bir-birini suçlayır

Əli Kərimov:

Boss da danlamaqda gündə üzünü,

Zavallı "İP"-də də yırtıb özünü,

İsa iyirmi il dartıb özünü,

Axırda hellənib ayağa düşdü.

İsa Qəmbərov:

Özünü öldürüb şəhid etsə də,

Məni məhv etməyə o, əhd etsə də,

Hətta yanaşmağa çox cəhd etsə də,

Əli çorta gedib uzağa düşdü.

Əli Kərimov:

Aparıb özünü o, nökər kimi,

Dili olmayıbdı heç şəkər kimi,

Şini qaralmamış nəhs təkər kimi,

İsa diyirlənib yalağa düşdü.

İsa Qəmbərov:

Avara-avara gəzdi bulvarı,

Olmadı heç məndən başqa talvarı,

İstədi yaraşa "İP"-ə şalvarı,

Özü gen tikilmiş balağa düşdü.

Əli Kərimov:

Lider eyləmişəm sədaqətimlə,

Onu ucaltmışam qəbahətimlə,

İrəli dartmışam məhəbbətimlə,

Mənim hesabıma qulluğa düşdü.

İsa Qəmbərov:

İraq o adından, Əli bir itdi,

Bu İsa qədeşin onu kiritdi,

Elçibəy yanında adi şagirddi,

Yanımda o, həddi-buluğa düşdü.

Əli Kərimov:

Boz-bulanıq olub bədxahın zehni,

Yazığın son vaxtlar açılmır eyni,

Şaxtadan donubda İsanın beyni,

Hərif uzun müddət ilığa düşdü,

İsa Qəmbərov:

"Yurd"unda bəd üstdən gəlməkdədi bəd,

Vaxtında Əli bəy bilməmişdi hədd,

İndi durub məni edir məzəmmət,

Öz işi dolaşıb fırığa düşdü.

Əli Kərimov:

Qərbli bosslarından çox aldı hədə,

Daim xilaf çıxdı İsa bəy vədə,

Yad yalı içməkdən pozuldu mədə,

Şalvarı buladı, dırığa düşdü.

İsa Qəmbərov:

O, bir xəstəhaldı başında sarğı,

Qrant görən zaman olur bir qırğı,

Biləndə işlərim gedir şıdırğı,

Pişik tək şəklənib marığa düşdü.

Əli Kərimov:

İsanınkı odu qapıb qovlasın,

Keçdi xəyalından məni tovlasın,

İstədi əməlli qrant ovlasın,

O, bir şikar kimi qoruğa düşdü.

İsa Qəmbərov:

Mən döndüm qabana qaban yeməkdən,

İrin-qan yeməkdən, çiban yeməkdən,

Əli qan qusmuşdu yavan yeməkdən,

Meyli çaylaqlarda moruğa düşdü.

Əli Kərimov:

Boss çox hədəf oldu İsa oxuna,

Bir tikə qalmadı, vallah, çoxuna,

Boss da qrantını verdi yoğuna,

Sent-ment də mənim tək arığa düşdü.

İsa Qəmbərov:

Bir ləzzət görmədi Əli hapıdan,

O, çox az keçibdi Qərbdə qapıdan,

Çıxıb yevponeyski ayaqqabıdan,

Əli bəy klassik çarığa düşdü.

Əli Kərimov:

Yaraşdı boss deyib yallanmaq ona,

Uyğun gəldi Qərbə qullanmaq ona,

Şərəf gətirmədi tullanmaq ona,

İsa məngənə tək yarığa düşdü.

İsa Qəmbərov:

Paxıla çevirdi qibtələr onu,

Mən tək tanımadı qitələr onu,

Təqib eylədilər kütlələr onu,

Qərargah yarıldı, çırığa düşdü.

Əli Kərimov:

Heç nə olmayanda yeyir şoraba,

Onu muşğul edir indi araba,

İsanın qurumu qalıb xaraba,

Onun özü çökmüş qırığa düşdü.

İsa Qəmbərov:

Hələ çox cavandı, o, taxmır eynək,

Gedib sümüyünə dirəndi köynək,

Onu isitmədi narıncı köynək,

Əli eyni rəngli sırığa düşdü.

Əli Kərimov:

İsanın nitqi də olub bayağı,

İndi partiyada yoxdu dayağı,

Qırıldı qəzada əli-ayağı,

İsa başdan-başa sarığa düşdü.

İsa Qəmbərov:

Bir nəfər də sevmir Əli əclafı,

Onu əldən salıb süqutun xofu,

Gördü ki, tərk edir onu ətrafı,

Ürəyi kövrəlib qılığa düşdü.

Əli Kərimov:

Daim oturmuşam məni duyanla,

Saziş bağlamışam əclaf, piyanla,

Parisdə görüşdü Manukunyanla,

İsanın həvəsi balığa düşdü.

İsa Qəmbərov:

"İP"-i etməkdəyəm hazırda abad,

Əli əvvəlki tək qalıb bisavad,

Mənim taleyimə çıxdı Müsavat,

"Yurd" Əli bəy kimi yoluğa düşdü.

Mirzə QƏRƏNFİL