“Azadlıq” sədri “İctimai Palata”nın ayaq üstə duracağına şübhə ilə yanaşır

Əhməd Oruc:

Sizi iqtidara etmirəm şamil,

Aranızda yoxdu bir lider kamil,

Canfəşanlığınız lüzumsuz amil,

Dura bilməyəcək "İP" ayaq üstə.

Fuad Qəhrəmanlı:

Təlxəksən, şöhrətin-şanın çıxıbdı,

Sifətin ağappaq qanın çıxıbdı,

Sənin ayaq üstə canın çıxıbdı,

Oturub yeyirik biz badam-püstə.

Əhməd Oruc:

Qrantı bosslardan sədrlər əmərlər,

"İP"-də sən gözləmə fayda, səmərlər,

Sənin özünü də qəbrə gömərlər,

Çünki liderlərin durubdu qəsdə.

Fuad Qəhrəmanlı:

Yaraşar sanballı çəki liderə,

Qoy pulu versinlər təki liderə,

Qrant qoy nuş olsun iki liderə,

Bir viski də bəsdi xumara, məstə.

Əhməd Oruc:

Əməli işlər xoş məqamdan doğur,

Xoşqılıq olaraq, xoş iş yap-yoğur,

Mən iflas görürəm "İP"-çün, siz uğur,

Mən gəldim "no" üstə, siz isə "yes"tə.

Fuad Qəhrəmanlı:

Ayaq altı qazma, özünü yıxıb,

Bizim sıramıza çox qurum axıb,

Hələ indi-indi "İP" relsə çıxıb,

At bədnam xülyanı, bizi az pisdə.

Əhməd Oruc:

Boş-boş danışmayın, susun siz barı,

Zaman yolunuzu edibdi yarı,

Artıq çoxdan gedib "İP"-in qatarı,

Ola bilməzsiniz heç vaxt siz relsdə.

Fuad Qəhrəmanlı:

Siyasi meydanda astagəl, xamsan,

Atəşin sönükdür, odda da vamsan,

Həyatda iş görməz, bivec adamsan,

Mat-məəttəl qalmışam səndəki şəstə.

Əhməd Oruc:

Gözünüz Qərbdəki çevrələrdədi,

Əlinin ümidi kirvələrdədi,

Mənim "Azadlığ"ım zirvələrdədi,

Sizin "İP"-inizdi xəstəhal, xəstə.

Fuad Qəhrəmanlı:

Normal duruma sal özünü barı,

Düşər qazanına boss hapıları,

Önündə açılar "İP" qapıları,

Düzəlt özün üçün yeni bir dəstə.

Əhməd Oruc:

Verməzlər qrantın bir qırığını,

Axı dedim geymə "İP" çarığını,

Yaman sallamısan mısmırığını,

Quşu gözdən vurub, toxundum çestə.

Fuad Qəhrəmanlı:

Ətrafa yayılan xoşətir iyik,

Olanımız budu, yarımçıq, çiyik,

Biz "İP"-in seçilmiş yetkilisiyik,

Səndəki qorxaqlıq yoxdu bir kəsdə.

Əhməd Oruc:

Sən hazır deyilsən döyüşə, hərbə,

Elə liderindən alıbsan zərbə,

Gözlər zillənsə də üfüqdə Qərbə,

Geriyə gedirsən sakit, ahəstə.

Fuad Qəhrəmanlı:

Alaraq qrantın beşin, "İP"-ə gəl,

Atıb bir kənara leşin, "İP"-ə gəl,

Biz sənə çox dedik düşün, "İP"-ə gəl,

Rəvac da vermirsən adi bir jestə.

Əhməd Oruc:

Son anda mən sənin başını qatdım,

Baxırdın üzümə sən matdım-matdım,

Nədən "Azadlığ"a atmadın addım?

Çox dəvət etsəm də səni trestə?

Fuad Qəhrəmanlı:

Yazıq, siyasətə gəlmisən hədər,

Bədbəxt yaradıbdı səni Haqq, Qədər,

Yaxşılar yaxşı ad çıxarıb gedər,

Bədlik-pislik qalar sənin tək pisdə.

Əhməd Oruc:

Səndən əskik duyğu və hiss parçası,

Çöhrəni qarsıyıb, bil, his parçası,

Mən almaz, sən adi bir mis parçası,

Qızıl əlaməti olmayıb misdə.

Fuad Qəhrəmanlı:

Çevirmə bu dəfə qaraya ağı,

Mən "İP"-də oturum, "QAT"-da da tağı,

Oynaya bilməsən əgər "Qaytağı",

O vaxt yubanmadan başla "Tvist"ə.

Əhməd Oruc:

Kənardan həsrətlə baxma mizlərə,

Ayağın yerləşməz bizim izlərə,

Yerini həvalə eylə bizlərə,

Otura bilməsən əgər sən mizdə.

Fuad Qəhrəmanlı:

Çox keçməz bədənin qızılca səpər,

"İP"-lə biz arana çəkmişik çəpər,

Yoxdu tamamilə canında təpər,

Barıt hələ qalıb xeyli gilizdə.

Əhməd Oruc:

Heç vaxt işlətməyib hörmət, ərk dilin,

Liderləri görüb çaşıb bərk dilin,

Daha şüar tutmur o yüyrək dilin,

Xeyli yorğunluq var, deyəsən, səsdə.

Fuad Qəhrəmanlı:

Fikrimdə xoş sözlər sapa olur cəm,

Səni ağuşuna alıb süstlük, qəm,

Mən sənə baxanda mahir natiqəm,

Nitq söyləyən zaman baxırsan listə.

Mirzə QƏRƏNFİL