Əkrəm, sən heç bu Vətənin mamırı da deyilsən...

Və ya erməni köpəkoğluluğu başqa nə cür olur?

Cəmil Həsənlinin məlum başabəla açıqlaması, yəni onun "Milli Şura" sədri olmasından üzü bu yana artıq neçənci dəfə quş buraxması, əslində gözlənilən hal idi. Çünki quş buraxmaq istər Cəmil Həsənlinin, istərsə də onun yandaşlarının köhnə şakəridir. Nə etsinlər, 20 ildən artıqdır ki, düzələ bilmirlərsə, bundan sonra necə düzələcəklər? Quş buraxa-buraxa birtəhər, sürünə-sürünə, didişə-didişə gəlib çıxıblar indiki dövrə. Amma məsələ yalnız bunda deyil. Məsələ həm də ondadır ki, onlardan kimsə quş buraxarkən, guya onların quşburaxmalarını malalayaraq, onun yan-yörəsini düzəltmək istəyənlər daha betər quş buraxırlar. Məsələn, Əkrəm Əylisli adlı bir gəda bu boyda Azərbaycanı, xalqı, dövləti heç edərək, onun bütün milli-mənəvi dəyərlərini, mental üstünlüklərini erməni "şun dığa"larına (erməni köpək oğullarına) satarkən, başda Cəmil Həsənli olmaqla, bir sıra müxalifət "liderləri" uzun müddət susqunluq nümayiş etdirdilər. Daha doğrusu, bəribaşdan kəskin ictimai qınağa, xalq hiddətinə məruz qalan Əylislini ittiham etmək bunların ağıllarına belə gəlmədi. Təbii ki, erməniçilk xisləti Əylislidə olduğu qədər bunlarda da var. Hətta uzun müddət sonra ağızucu olaraq, Əkrəm Əylisini tənqid etmələri belə, onların erməniçilik sevdalarını ört-basdır edə bilmədi. Hafiz Hacıyev demişkən, bir adam ki, öz qızını Ermənistanla yaxınlığı olan, orada biznes quran tərəfə ərə verirsə, ondan hansı milli mövqeyi gözləmək olar? Əlbəttə ki, hec cür.Beləliklə, indi də keçim əsas mətləbə. Bədnam "Daş yuxular" romanının dərc edilməsindən sonra çox kəskin qınaqlara məruz qalan Əkrəm Əylisli yadınızdadırsa, uzun müddət çölə-bayıra çıxmağa qorxurdu. Məsələn, fikirlərşirdi ki, birdən kimsə tutar onun qulaqlarını kəsər. Hətta qış aylarında kepkasının qulaqlıqlıqlarını da endirərək gəzirdi ki, onun qulaqlarına hücum olduğu zaman ciddi zərər dəyməsin. Və bütün bunlardan sonra bu ermənisevər qoca gədanın yenidən mətbuata çıxaraq, ağızdolusu millətçilikdən, vətəndaşlıq mövqeyindən çıxış etməsi, əslində onun nə qədər həyasız, arsız və üzlü fərd olduğunu sübut edir. Belə ki, bu günlərdə Əkrəm Əylislinin saytların birinə verdiyi müsahibəsində "Yazıçının mövqeyi istər-istəməz bir vətəndaş mövqeyidir" ifadəsini işlədərək, vaxtilə onun erməniçiliyini malalayan Cəmil Həsənlinin məlum ifadələrini malalaması sözün həqiqi mənasında həyasızlıqdır. Bu gün ölkəsini, millətini, xalqını, dövlətini sevən və buna görə qanından-canından keçməyə hazır olan istənilən azərbaycanlı Əkrəm Əylislini nə yazıçı, nə də vətəndaş qismində görür. Çünki bir yazıçı kimi, bu fərd bütün qazandıqlarını bədnam romanı ilə yerə vurdu. İkincisi isə əgər ona Ermənistanda ermənisevər kimi böyük rəğbət göstərilirsə, romanı erməni dilinə tərcümə edilərək yayılırsa, demək, o, sadəcə formal şəkildə "vətəndaş" ola bilər. Reallıqda, onun vətəndaş kimi qəbul olunması, məncə, anormallıqdır. Əkrəm Əylisli nəinki Azərbaycanın vətəndaşı, heç mamırı belə ola bilməz. Ən azından, bu məmləkətin ən xırda gölməçəsi üzərində yaranan mamır, onun zahiri və daxili aləmindən pakdır, təmizdir! Bu baxımdan, Əylisliyə vətən mamırı olmaq belə, yaraşmır.Hələ bu azmış kimi, vətəndaşlıqdan dəm vuran bu erməni dığası, üstəlik, vətənpərvərlik dərsi də keçməyə başlayıb. Deyir ki, "Vətənpərvərlik sözdə deyil, əməldə olmalıdır" (?!). Əcəba, sənə heykəl qoymaq istəyən erməni millətçiləri sənin Azərbaycan vətənpərvərliyinə görəmi bunu etməyə hazırlaşırlar? Hər halda belə deyil! Sən bir erməniçilik simvolu kimi məhz ermənilər uğrunda vətənpərvərlik etmisən. Görün necə də uyğun gəlir - Akiram Aqulisski, Ermənistan vətənpərvəri!Beləliklə, Əkrəm Əylislidən Akiram Aqulisskiyə çevrilmiş bu fərd, yenidən dilini boğazına qoyub, dinc dayanmır. Görünür, vaxtilə onun qulağını kəsmək istəyənlər, indi də dilini kəsmək üçün hərəkətə keçəcəklər. Ancaq heyif ki, vaxtında onun qulağı kəslimədi. Əgər kəslisəydi, indi də durub millətə qondarma vətənpərvərlikdən, vətəndaşlıqdan dərs keçməzdi. Çünki bu xalqın belə satqın, xəyanətkar müəllimlərə ehtiyacı yoxdur.

P.S. Ermənilər hər zaman suçlu olduqları halda, özlərini ən məzlum xalq kimi təqdim ediblər. Buna el dilində erməni köpəkoğluluğu deyirlər. İndi dəyərli oxucularımız da öz qiymətlərini versinlər ki, axı bu erməni köpəkoğluluğu başqa nə cür olur?! Məgər Aqulisskinin varlığı bu faktoru özü-özülüyündə kifayət qədər bartmırmı?!