İstanbulda 2016-cı ildə Rusiyanın Türkiyədəki səfiri Andrey Karlovun qətlində əli olan qadın polis tərəfindən həbs edilib. Türkiyə rəsmiləri onun Fətullah Gülənlə qohum olduğunu iddia edirlər. Ankara həm özünün, həm də Qərb ölkələrindən olan tərəfdarlarının ekstradisiyasına uğursuz cəhd edir. Gülənin xatırladılması, Türkiyə prezidenti Rəcəb Tayyib Ərdoğanın bir sıra digər hərəkətləri ilə yanaşı, İsveçin NATO-ya daxil olması ilə bağlı danışıqların yekun hissəsi üçün ən konstruktiv fon yaratmır. Türkiyə lideri bu ölkəni Gülənçilərə sığınacaq verməkdə ittiham edir.
Həbs edilən şəxsin adı Aişe Soqyutdur. Polisin məlumatına görə, o, Karlovun qətlinə hazırlıq işlərinə nəzarət edən Şahin Soğutun həyat yoldaşıdır və özü də cinayətdə iştirak edir. Qadın axtarışa verilib. O, qiyabi olaraq 9 il müddətinə azadlıqdan məhrum edilib.
Xatırladaq ki, Rusiya səfiri 2016-cı il dekabrın 19-da Ankarada, Müasir İncəsənət Mərkəzində öldürülüb. Karlovu polis əməkdaşı Mevlüt Mert Altıntaş güllələyib. Qatilin təhlükəsizlik xidməti tərəfindən güllələnmədən əvvəl çıxara bildiyi fəryadlara baxsaq, o, bununla da Suriyadakı hərbi əməliyyatın qisasını Rusiyadan almaq istəyib. Türkiyə hakimiyyəti bu cinayətdə iştirak etdiklərinə görə onlarla insanı həbs edib və mühakimə edib. Üstəlik, həbslərin çoxu 2016-2017-ci illərdə olub.
Ankaranın rəsmi versiyası birmənalı deyil: Karlovun qətli Gülənçilərin işidir. Onlar Türkiyədə müxtəlif cinayətlərdə ittiham olunurlar ki, bunlardan da başlıcası 2016-cı ildə hərbi çevriliş cəhdidir. Qərb bu ittihamları əsaslı hesab etmir. 82 yaşlı Gülən ABŞ-da yaşayır və onun ekstradisiyası tələbləri rədd edilir. Türkiyənin vetosuna görə NATO-ya rəsmi üzv ola bilməyən İsveçdə isə Gülənçilər terrorçu kimi deyil, zorakılıq olmadan hakimiyyətin dəyişməsini müdafiə edən Ərdoğanın siyasi rəqibləri kimi qəbul edilir. Onlar Stokholmda Kürdüstan Fəhlə Partiyasına (PKK) qarşı Ankara ilə əməkdaşlıq etmək barədə prinsipial razılığa gəliblər. Ərdoğanın İsveçin NATO-ya daxil olması ilə bağlı protokolun ratifikasiyasına yaşıl işıq yandırmasının yeganə səbəbi budur. Amma Ankaranın Gülənçilərlə bağlı istədiyi heç bir irəliləyiş yoxdur. İsveç Ali Məhkəməsinin iyul qərarını xatırlatmaq kifayətdir. O, Gülənin tərəfdarları olan iki Türkiyə vətəndaşını Türkiyəyə təhvil verməkdən imtina edərək, onların terrorda iştirakına dair heç bir sübutun olmadığını əsas gətirib.
Türkiyə polisi hesab edir ki, Soğut işində belə dəlillər var. O, yeni şübhəliləri müəyyən etməyə kömək edəcək bir sıra ipucu ələ keçirdi. Müsadirə edilənlər arasında Türkiyə xüsusi xidmət orqanlarının məlumatına görə, Gülənçilərin Türkiyədəki gizli tərəfdarları ilə əlaqə saxlamaq üçün istifadə etdikləri kodlu əlaqəyə malik mobil telefon da olub.
Soğyutun həbsi oktyabrda Türkiyə parlamentində keçiriləcək müzakirələri ciddi şəkildə çətinləşdirə bilər. İsveçin NATO-ya daxil olması ilə bağlı protokolu ratifikasiya edən qanunvericilərdir. Qərbin onları ekstradisiya etmək istəmədiyi bir vaxtda Gülənçilərin ölkədə fəaliyyətini davam etdirdiyini xatırlatmadan bu müzakirənin çox çətin olacağını vəd etdi. Ratifikasiyaya açıq şəkildə Hür Dava Partiyasının lideri Zəkəriyyə Yapıcıoğlu etiraz edib. Onun islamçı, kürd yönümlü sünni partiyası hakimiyyətin razılığı ilə bu ölkədə Quran yandırıldığı üçün İsveçin NATO-ya daxil olmasına bütün gücü ilə qarşı çıxmaq qərarına gəlib. Yapıccoğlu tərəfdarlarının parlamentdə öz fraksiyaları yoxdur. Lakin 4 deputat (özü də daxil olmaqla) Ərdoğanı dəstəkləyən Ədalət və İnkişaf Partiyasının siyahıları ilə parlamentə daxil olub. Ola bilər ki, digər deputatlar da Yapıccoğlundan nümunə götürsünlər, xüsusən də prezident özü icazə verərsə.
Və o bunu edə bilər. Ərdoğanla Qərb arasında münasibətlərin yaxın gələcəkdə kəskinləşə biləcəyinin lehinə Türkiyə liderinin bəzi hərəkətləri sübut edir. Əvvəla, ordunun rəhbərliyində kadr dəyişiklikləri heyranedicidir. Ərdoğanın avqustun 3-də çağırdığı Ali Hərbi Şuranın iclasından sonra 32 general və admiralın rütbəsi yüksəldilib. Ordunun əsas idarəetmə orqanı olan Türkiyə Silahlı Qüvvələrinin Baş Qərargahına general Metin Gürak başçılıq edirdi. Eyni zamanda, təyin olunanların heç biri NATO strukturlarında heç bir vəzifədə çalışmayıb. Bu, ənənəvi olaraq müttəfiqləri ilə yaxından əlaqəsi olan insanlara dəyər verilən Türkiyə ordusunda çox qeyri-adi haldır. Türkiyənin NATO ilə gözlənilən kopuşundan və ölkənin xarici siyasətində dəyişiklikdən danışmağın mənası yoxdur. Daha doğrusu, Ərdoğan bir dəfədən çox etdiyini edir. Bu, Qərbə nümayiş etdirir ki, Türkiyənin Amerikanın, məsələn, İsveçin maraqlarından fərqli, öz maraqları var və NATO müttəfiqləri onları maraqlandıran məsələlərdə güzəştlərə bel bağlasalar, onlara hörmət etməli olacaqlar.
V.VƏLİYEV