Andrey Çernışov: Azərbaycanı çox sevirəm! Günəşli, açıq və istedadlı ölkədir - MÜSAHİBƏ

İyulun sonunda Rusiyanın Mədəniyyət telekanalında “Mayakovski. İki gün” adlı serialın nümayişinə başlanıb. Şairin 130 illik yubileyinə həsr olunmuş serialda baş rolun ifaçısı, rusiyalı aktyor Andrey Çernışov “Moskva-Baku” portalına müşasibəsində Mayakovski yaradıcılığına necə münasibət göstərdiyini, rola necə hazırlaşdığını, qafqazlı dostları haqqında danışıb, Bakı ilə bağlı ən təsirli xatirələrini bölüşüb. Müsahibəni oxucularımıza təqdim edirik.

- Andrey Vladimiroviç, Mayakovskinin yaradıcılığına münasibətiniz necədir və rola necə hazırlaşdınız?

- Mayakovski, bir çoxları kimi mənim sevimli şairlərimdən biridir. Bu, orijinal və inanılmaz dərəcədə emosional dünyagörüşü və çatdırılma üsulu, poetik obrazları olan tamamilə parlaq bir müəllifdir. Mən rola, əlbəttə ki, diqqətlə hazırlaşdım, çünki tapşırıq inanılmaz dərəcədə ciddidir. Mən çox gözəl başa düşdüm ki, Mayakovski kimi böyük insanı, dahi şəxsiyyəti oynamaq sadə bir insan üçün tamamilə qeyri-mümkündür. Ona görə də bunun mümkün olmadığını anlayaraq buna can atmadım. Amma onun şəxsiyyətinin bəzi xüsusiyyətlərini qeyd etmək istədim. Və öyrənmə prosesində mən çoxlu tarixi araşdırmalar aparmalı oldum, o dövrlə bağlı, onun insanlarla münasibəti haqqında. Mayakovskinin bir insan kimi rəğbət bəslənən şəxsiyyət olması və müəyyən mənada hətta mənim üçün yaxın və başa düşülən olması məni çox sevindirdi. Bu, çox səmimi, açıq və müdafiəsiz bir insan olmasının ən vacib xüsusiyyətidir. Bütün çəkisinə, qüdrətinə baxmayaraq, əslində o, məhz belədir. Bir çox müasirləri və dostları onun müəyyən dərəcədə hətta uşaq kimi olduğunu belə xarakterizə edirdilər. Təbii ki, bu, çox vaxt aparan, bahalı iş idi, çünki məsuliyyət böyükdür, amma yenə də çox maraqlıdır.

- Yeri gəlmişkən, bu il sizin özünüz də yubileyiniz olub və portalımız bütün təbriklərə ürəkdən qoşulur. Necə qeyd olundu? 50 yaşınıza qədər 100-dən çox rol oynamısınız. Bu gün bəlkə də arzuladığınız, amma hələ yerinə yetirə bilmədiyiniz bir rolunuz var...

- Təbrikləriniz üçün təşəkkür edirəm. Düşündüm ki, ailəmlə, həyat yoldaşımla necə qeyd edim, çünki, mən özümü, varlığımı bu qədər ciddi qeyd etməkdə maraqlı deyiləm, amma deyəsən, bu belə qəbul olunub. Maşa (Mariya Dobrjinskaya- Andrey Çernışovun həyat yoldaşı- red.) və mən bir qərar verdik və sadəcə isti iqlimi olan bir yerə getdik. Yenə də ən yaxşı hədiyyə mehribanlıq, yaxın insanlar və istirahətdir. Amma bundan sonra biz də Moskvada dostlarla görüşüb bayram etdik.

Təbii ki, ifa etdiyim böyük rollar da az deyil, amma dünya repertuarında ifa etmək istədiyim rollar çoxdur, Amma düzünü desəm, bir çox aktyorların arzuladığı kimi, bir növ xəyal roluna sahib olmaq mənim üçün yoxdur. Mənə maraqlı material təklif edəndə çox sevinirəm, xüsusən də “Mayakovski. İki gün" kimi olanda. Və yəqin ki, oxşar sürprizlər gözləyirəm. Axı dünyada çox gözəl rollar var.

- Azərbaycanlı rejissor Fərid Qumbətovun “Qafqaz” filmində də baş rolda çəkilmisiniz. Ötən dəfə portalımıza demişdiniz ki, çəkilişlər əsasən Azərbaycandadır. Qafqazın daha hansı şəhərlərində olmusunuz?

- Mən Qafqazın bir çox yerində olmuşam, xüsusən də Azərbaycanın özünə və Bakıya gəlincə, bu mənim sevimli şəhərlərimdən biridir, tamamilə səmimiyəm. İlk gəlişimdə Bakının insanları və ab-havası məni o qədər rahat etdi ki, həqiqətən də bu şəhərə aşiq oldum və bunu bir neçə dəfə etiraf etdim. 2003-cü ildə çəkilən “Qafqaz” filmindən Elçin Əzizov dostluq etdim və o vaxtdan ailəvi dost olduq. O, gözəl opera müğənnisidir, Azərbaycanın, ümumiyyətlə, bütün opera sənətinin fəxridir. Biz hələ də nəinki əlaqə saxlayırıq, həm də yaxın dostuq. Əgər biz Moskvada görüşsək, mən ancaq yeri gəlmişkən, mənim də pərəstiş etdiyim Azərbaycan mətbəxi olan bir yer tələb edirəm. Və təbii ki, qastrol səfərimlə Bakıya gəlməyi bacardığım zaman- təəssüf ki, uzun müddətdir ki, bu mümkün olmayıb,- məmnuniyyətlə görüşürük. Ümid edirəm ki, yaxın vaxtlarda bu, nəticə verəcək, əks halda hər il Elçin Əzizov bizi dəvət edir və biz Bakıya səfər etməyi planlaşdırırıq. Yeri gəlmişkən, bu yaxınlarda Maşa ilə birlikdə onunla və həyat yoldaşı ilə görüşdük və gələ bilməyən və Bakıda qalan oğulları Cəmillə videobağlantı vasitəsilə danışdıq. Eynilə, biz müzakirə edirdik ki, avqustda Bakıya səfər etmək olar. Ümumiyyətlə, mən həmişə Qafqazın hər yerində məmnuniyyətlə görünürəm, dostlar da Kabardin-Balkarda, “Çeçenistanda itmişlər” adlı beynəlxalq layihənin çəkilişlərinin aparıldığı Nalçikdə peyda oldular. Film ingilis dilində idi, xarici aktyorlarda da iştirak edirdi. 2000-ci illərin əvvəllərində çəkilib və o vaxtdan Nalçikdən olan həmkarlarımla əlaqə saxlayıram. Mənim üçün Qafqaz rəngarəng və temperamentliliyin birləşməsidir. Və həmişə bu qonaqpərvər bölgəyə qayıtmaq istəyirsən.

- Azərbaycanla bağlı ən parlaq xatirəniz hansıdır?

- Təbii ki, çoxlu xatirələr var, amma ilk ağlıma gələn uzun müddət Azərbaycanda çəkiliş apardığım, sonra Lenkomda işlədiyim, teatr yataqxanasında yaşadığım vaxtlar oldu. Bir kommunal mənzil və aktyorların olduğu bir neçə otaq var idi və onların arasında mən də belə kasıb, gənc rəssam idim. Mən onların qonaqpərvərliyini hərarətlə xatırlayıram. Hər dəfə gəlib-gedəndə mənə bir banka qara kürü verirdilər. Soyuducumda heç nə yox idi, boş rəflər, yalnız qara kürü dayanmışdı. Güldüm və dedim: “Görün kasıb sənətkarlar necə yaşayır”. Mən Azərbaycanı çox sevirəm - günəşli, açıq və çox istedadlı ölkədir.

Tərcümə - Elçin Bayramlı

Yazı Azərbaycan Respublikasının Medianın İnkişafı Agentliyinin maliyyə dəstəyi ilə “Elmi-kütləvi, mədəni-maarif, təhsil proqramlarının hazırlanması” istiqaməti çərçivəsində hazırlanıb