Radikal müxalifətin bir araya gəlməsi mümkün deyil

Uzun illər susan radikal müxalifət partiyaları ərəb dünyasında baş verən vətəndaş qarşıdurmasından sonra fəallaşmağa və küçələrə çıxıb icazəsiz aksiyalar keçirməyə səy göstərdi. Onların küçələrə çıxıb icazəsiz aksiyalar keçirmələrinə isə ictimaiyyət dəstək verməyib.

Sual yaranır, nəyə görə radikal müxalifət ağır böhranlı vəziyyətlərlə üzləşəndə, çıxış yolunu icazəsiz aksiyalar keçirməkdə görür? Radikal müxalifətin cəmiyyətdə uğursuzluğa düçar olmasını onların düzgün siyasət apara bilməmələri ilə əlaqələndirmək olarmı? Vəhdət partiyasının sədri Tahir Kərimli bizimlə söhbətində radikal müxalifətin cəmiyyətdə uğursuzluğa düçar olmasını onların düzgün siyasət apara bilməmələri ilə əlaqələndirdi:

- Radikal müxalifət icazə verilən yerdə kütləvi aksiyalar keçirə bilmir. Bəhanə edir ki, həmin yerlər uzaqdır. Bu arqument əsaslı deyil. Çünki vaxtilə kifayət qədər uzaq yerlərdə aksiyalar keçiriblər. Ancaq indiki vəziyyətdə müəyyən olunmuş sahədə mitinq təklifi ilə müxalifət kütləvi insanlar yığa bilmədiklərinə görə məcburdurlar ki, diqqəti cəlb etmək üçün həm daxildə, həm də xaricdə razılaşdırılmamış mitinqlərə keçirsinlər. Radikal müxalifət kütləvi tədbir keçirə bilmir. Həmin anda da razılaşdırılmamış mitinqlərə gedirlər. Təbii ki, hakimiyyət orqanları müxalifət tərəfindən razılaşdırılmamış mitinqlərin qarşısını almaq üçün qanunamüvafiq şəkildə öz tədbirlərini görürlər. Belə olan halda da, müxalifətçilər hay-küy qaldırırlar. Yəni həm beynəlxalq arenada, həm də daxildə onlar göstərmək istəyirlər ki, "görürsüz, bizə aksiyalar keçirməyə imkan vermirlər". Əslində, razılaşdırılmış yerlərdə onlara aksiyalar keçirməyə imkan verilir. Sadəcə olaraq, özlərinin imkanı yoxdur ki, bu aksiyaları keçirsinlər.

Radikal müxalifətin cəmiyyətdə uğursuzluğa düçar olmasını onların düzgün siyasət apara bilməmələri ilə əlaqələndirmək olar. Yəni bu müxalifətçiliyin əvvəldən əsası, kökü və binası düzgün qoyulmayıb. Demək olar ki, indi də onları səhvlərini davam etdirirlər. Çünki onlar hələ də, yalnız qəzetlər üzərində qalıblar, kütləvi tədbirlər keçirə, cəmiyyəti təmsil edə və seçkilərdə kifayət qədər uğur qazana bilmirlər. Belə olan halda, radikal müxalifətin iş fəaliyyəti qəzet üzərində durur. Düşünürəm ki, bu, müxalifətçilik hesab edilmir. Xalqımız öz problemlərinin həll olunmasını müxalifət düşərgəsindən yox, dövlətdən gözləyir.

GÜLYANƏ