"Daş yuxular" romanının müəllifi Əkrəm Əylisliyə
Ana dedik biz hər zaman Vətənə,
Şəhid dedik Vətən üçün ölənə.
Bu sevgiylə ömür sürdük, yaşadıq,
Divarına hörülməkçün daş olduq.
Vətən – ana, yaşayanda ucaldıq,
Vətəndaş olmaqdan daim güc aldıq.
Fəxr eylədik Vətən üçün yananda,
Fərəh duyduq biz bir şəhid olanda...
Anasın hərraca qoyan şərəfsiz,
Murdar bir ünsürsən, xalqa gərəksiz.
Sənə nifrət edər dünya, həm də biz,
Alçaq çağrılacaq adın da şəksiz.
Sən millət adına gətirdin ləkə,
Sənə nifrət edir bütün xalq, ölkə.
Bir sual fikrimi uzağa çəkər:
Anan ermənidən doğuldun bəlkə?!
Öp erməni xaçın, baban Qaragen,
Xaç suyuna salsın, ad qoysun sənə.
Sən, şərəfsiz ünsür, oldun qaragün,
Arakel tanındın Yer kürəsinə.
Arakel, - qəlbində müəmma, min sirr,
Anasın hərraca çıxaran ünsür!
Belədir, erməni doğular xəbis,
Cahan yığılsa da edəmməz təsir.
Alçaqlıq rəmzitək yaşar dünyada,
Fəxr edər yetdikcə o alçaq ada.
Sən, ey ermənidən doğulmuş gəda,
Xəbis doğulmusan sən bu dünyada...
Səfeh-səfeh yazdın, sən əbləh, nadan:
"Allaha düzəliş edir müsəlman".
Sünnət olunmağı sən saydın günah,
Başına daş salsın o böyük Allah.
Üzünü də yuma, Allah kiridir,
Elə kirli-kirli gəz-dolan və yat.
Pintilik xisləti tənbəl fikridir,
Eləcə ötüşsün səninçün həyat.
Müsəlman olana pis gözlə baxan,
Gözlərin itirən, kor olar bir vaxt.
Müsəlman adına kir, ləkə yaxan,
Xar olar, üzünə gülə bilməz hətta bəxt.
Sünnət, - təmizlikdir, əgər ki duysan,
Kəsilmək təmizlər xıltdan, xoradan.
Allaha düzəliş etmir müsəlman,
Əmrin icra edir, dərk et, ey nadan!
Əkmək, becərmək də Allah əmridir.
Yoxsa dünya özü bomboz qalardı.
Sünnətin özün də Allah əmr edir,
Saçı da qırxırlar, göz nə hamardı?!.
Tutanda gözünü tökülən qanlar,
Nankorlar suçunu dərk edər, anlar.
Xocalı, Qarakənd, Daşaltı, Şuşa,
Girər yuxusuna heyrəti daşar.
Şəhid ruhları da tutar səmanı,
Göy üzün bürüyər qapqara bulud.
Zülmət bürüyəndə bütün dünyanı,
Başına vurarsan odlu bir əmud.
Yuxuna girəndə şəhid ruhları,
Dərk edib anlarsan sən günahları.
Səcdəsində durub böyük Allahın,
Deyərsən, ey Tanrı, nədir günahım?!
Şəhid məzarları pir, ocaq kimi,
Yandırar gözünü, kor qoyar səni.
Onda dərk edərsən Vətən oğlunu,
Bilərsən qüdrətin ana Vətənin!
Kim ki, yurdun sevməz, xəyanət edər,
Onun ömrü puçdur, məhv olar gedər.
Xəyanət edərsə bir kəs millətə,
O, layiq olacaq böyük nifrətə!
Çürük fikirlərə kim versə rəvac,
Ömrü məhvə gedər, tapılmaz əlac,
Allahın hökmündən yayınan bir kəs,
Dahi olsa belə, yüksələ bilməz...
Kor olmuş gözlərin görəmmədiyin
Evin də dağılsın, Qarabağ olsun?!
Yüz illər erməni edəmmədiyin,
Etdin bu millətçin, üzün "ağ" olsun?!
Aydın İsmayılov.
təqaüdçü mühəndis, Sumqayıt şəhəri