Tarix yalnız illərin bir-birini əvəz etməsi və təqvimdə qeyd olunan hadisələrdən ibarət deyil. Hər bir xalqın tarixində elə mühüm günlər var ki, onlar həmin xalqın taleyində dönüş nöqtəsinə çevrilir, milli yaddaşında dərin iz buraxır və gələcək nəsillər üçün böyük mənəvi dəyər daşıyır. Azərbaycan xalqı üçün 8 Noyabr məhz belə əlamətdar günlərdən biridir. Zəfər Günü adlandırılan bu tarix xalqımızın uzun illər davam edən torpaq həsrətinin, mübarizəsinin, səbrinin və sarsılmaz iradəsinin təntənəsidir. Bu gün yalnız hərbi qələbənin qeyd edildiyi tarix deyil, eyni zamanda, milli birliyin, vətən sevgisinin və tarixi ədalətin bərpasının rəmzidir. Zəfər Günü Azərbaycan xalqının öz tarixinə, milli kimliyinə və dövlət müstəqilliyinə sahib çıxmaq əzmini bütün dünyaya nümayiş etdirmişdir.
Azərbaycanın müasir tarixində Qarabağ məsələsi hər zaman xüsusi yer tutmuşdur. 1988-ci ildən başlayan Qarabağ münaqişəsi, 1990-cı illərin əvvəllərində baş vermiş Birinci Qarabağ müharibəsi və nəticədə Azərbaycan ərazilərinin işğal olunması xalqımız üçün ağır sınaqlara səbəb olmuşdur. Minlərlə insan doğma evindən, kəndindən və şəhərindən ayrılaraq məcburi köçkün həyatı yaşamağa məcbur qalmışdır. Bir zamanlar uşaqlıq xatirələrinin yaşandığı küçələr, ailə üzvlərinin birlikdə keçirdiyi günlər və ata-baba yurdları insanların yaddaşında yalnız bir xatirəyə çevrilmişdi. İnsanlar öz evlərinə qayıdacaqları günü illərlə gözləyir, doğma torpaqlarının azad olunacağına inanırdılar. Buna baxmayaraq, xalqımız öz torpaqlarına qayıtmaq ümidini heç vaxt itirməmişdir. İllər keçdikcə böyüyən nəsillər də Qarabağın Azərbaycan üçün nə qədər böyük əhəmiyyət daşıdığını öyrənərək bu tarixi yaddaşı qoruyub saxlamışlar.
Otuz ilə yaxın davam edən bu həsrət Azərbaycan cəmiyyətində yalnız coğrafi ərazilərlə bağlı məsələ deyildi. Bu, həm də milli kimlik, tarixi irs, mədəniyyət və mənəvi bağlılıq məsələsi idi. Qarabağ Azərbaycanın muğamından musiqisinə, ədəbiyyatından memarlığına qədər bir çox sahəsində mühüm iz qoymuşdur. Bu bölgə tarixən görkəmli şairlərin, musiqiçilərin, bəstəkarların və sənət adamlarının yetişdiyi məkan kimi tanınmışdır. Şuşa kimi mədəniyyət mərkəzinin işğal altında qalması xalqımız üçün xüsusi ağrı mənbəyi idi. Buna görə də torpaqların azad edilməsi arzusu hər zaman cəmiyyətin ortaq məqsədlərindən biri olaraq qalmışdır.
Qarabağ Azərbaycan xalqının yaddaşında yalnız keçmişə aid bir xatirə deyil, həm də milli mədəniyyətimizin ayrılmaz hissəsidir. Bu torpaqlarda yaradılmış maddi və mənəvi irs xalqımızın əsrlər boyu formalaşmış həyat tərzini, adət-ənənələrini və dünyagörüşünü əks etdirir. Qarabağ xalçaları, musiqisi, memarlıq nümunələri və tarixi abidələri Azərbaycanın zəngin mədəni irsinin mühüm parçalarıdır. Buna görə də Qarabağın azadlığı məsələsi həm də həmin irsin qorunması, yenidən yaşadılması və gələcək nəsillərə ötürülməsi baxımından mühüm əhəmiyyət daşıyırdı.
2020-ci il sentyabrın 27-də cəbhə xəttində baş verən hadisələrdən sonra İkinci Qarabağ müharibəsi başladı. Azərbaycan Ordusu əks-hücum əməliyyatlarına başlayaraq işğal altında olan ərazilərin azad edilməsi uğrunda mübarizəyə qoşuldu. 44 gün davam edən bu müharibə Azərbaycan tarixinin ən mühüm hadisələrindən birinə çevrildi. Həmin günlərdə ölkənin hər yerində insanlar cəbhədən gələn xəbərləri böyük diqqətlə izləyir, hər bir uğura sevinir, hər bir şəhid xəbərini isə dərin kədərlə qarşılayırdılar. Müharibə bir daha göstərdi ki, Vətən sevgisi yalnız sözlə ifadə edilən hiss deyil, çətin anlarda məsuliyyət və fədakarlıq tələb edən mənəvi dəyərdir.
Müharibənin ilk günlərindən etibarən Azərbaycan cəmiyyətində xüsusi bir həmrəylik və birlik hiss olunurdu. İnsanlar gündəlik həyatlarında müxtəlif işlərlə məşğul olsalar da, diqqətlərini cəbhədə baş verən hadisələrə yönəltmişdilər. Ailələr əsgərlərin sağ-salamat qayıtmasını arzulayır, valideynlər övladlarının təhlükəsizliyi üçün narahatlıq keçirir, gənclər isə ölkənin müdafiəsi ilə bağlı məsuliyyətlərini daha dərindən hiss edirdilər. Hər bir uğurlu əməliyyatın xəbəri insanlar arasında böyük sevinc yaradırdı. Bu hadisələr göstərirdi ki, xalqın mənəvi gücü də dövlətin və ordunun gücü qədər əhəmiyyətlidir.
44 günlük Vətən müharibəsi ərzində Azərbaycan əsgərləri müxtəlif istiqamətlərdə böyük qəhrəmanlıq nümayiş etdirdilər. Qarabağ düzündə, Murovdağ istiqamətində, Cəbrayıl, Füzuli, Zəngilan, Qubadlı, Hadrut və Laçında aparılan əməliyyatlar nəticəsində bir sıra yaşayış məntəqələri və strateji yüksəkliklər azad edildi. Hər bir uğurlu əməliyyat Azərbaycan Ordusunun döyüş hazırlığını, əsgər və zabitlərin peşəkarlığını, fiziki və mənəvi dözümlülüyünü nümayiş etdirirdi. Bu qələbələr xalqımızın illərlə gözlədiyi azadlıq arzusunu reallığa daha da yaxınlaşdırırdı.
Müharibənin gedişində Azərbaycan Ordusunun nümayiş etdirdiyi peşəkarlıq və müasir döyüş imkanlarından istifadə bacarığı da diqqət çəkən məqamlardan idi. Müasir hərbi texnologiyaların tətbiqi, kəşfiyyat imkanları və əməliyyatların düzgün planlaşdırılması döyüşlərin gedişində mühüm rol oynayırdı. Bununla yanaşı, heç bir texnologiyanın insan iradəsini və əsgərin Vətənə bağlılığını əvəz edə bilmədiyini də unutmaq olmaz. Hər bir döyüş əməliyyatının arxasında əsgər və zabitlərin hazırlığı, biliyi, təcrübəsi və şəxsi fədakarlığı dayanırdı. Bu mənada 44 günlük müharibə həm ordunun hazırlığının, həm də Azərbaycan dövlətinin uzun illər ərzində həyata keçirdiyi hərbi inkişaf siyasətinin nəticəsi kimi qiymətləndirilə bilər.
Müharibənin ən yaddaqalan hadisələrindən biri isə Şuşa şəhərinin azad edilməsi oldu. 8 Noyabr 2020-ci ildə Şuşanın azad olunması Azərbaycan tarixində xüsusi əhəmiyyət daşıyan hadisə kimi yadda qaldı. Şuşa yalnız strateji əhəmiyyətə malik bir şəhər deyil, həm də Azərbaycan mədəniyyətinin və milli yaddaşının mühüm mərkəzidir. Bu şəhər Üzeyir Hacıbəyli, Bülbül, Xan Şuşinski və digər görkəmli sənətkarların adı ilə bağlıdır. Şuşa Azərbaycan musiqisinin, ədəbiyyatının və incəsənətinin inkişafında mühüm rol oynamışdır. Şəhərin azad edilməsi həm hərbi, həm də mənəvi baxımdan böyük əhəmiyyət daşıyırdı.
Şuşa uğrunda döyüşlərdə Azərbaycan əsgərlərinin göstərdiyi cəsarət xüsusi qeyd olunmalıdır. Dağlıq ərazinin mürəkkəb relyefi, sıldırım qayalar və çətin hava şəraiti əməliyyatın həyata keçirilməsini daha da çətinləşdirirdi. Buna baxmayaraq, hərbçilərimizin qətiyyəti və peşəkarlığı nəticəsində şəhər azad edildi. Şuşa əməliyyatı Azərbaycan əsgərinin iradəsinin, cəsarətinin və Vətənə bağlılığının ən parlaq nümunələrindən biri kimi tarixə düşdü. Şuşada üçrəngli bayrağımızın dalğalanması uzun illər davam edən həsrətin sona çatmasının və milli qürurun təntənəsinin rəmzinə çevrildi.
Şuşanın azad olunmasının mənəvi əhəmiyyətini daha dərindən anlamaq üçün onun xalqımızın mədəni həyatındakı yerinə diqqət yetirmək kifayətdir. Şuşa uzun illər Azərbaycan musiqisinin beşiyi hesab edilmiş, burada formalaşan sənət ənənələri ölkəmizin mədəni inkişafına böyük töhfələr vermişdir. Şuşanın hər bir küçəsi, tarixi binası və mədəniyyət abidəsi müəyyən bir dövrün izlərini daşıyır. Cıdır düzü isə şəhərin ən tanınmış məkanlarından biri olmaqla həm təbiəti, həm də tarixi əhəmiyyəti ilə seçilir. Buna görə də Şuşanın azad olunması xəbəri insanların qəlbində yalnız hərbi uğurun sevincini deyil, doğma mədəniyyət məkanımıza qovuşmağın həyəcanını da yaratdı.
Noyabrın 10-da Azərbaycan, Ermənistan və Rusiya liderləri arasında üçtərəfli bəyanat imzalandı və hərbi əməliyyatlar dayandırıldı. Beləliklə, 44 günlük müharibə başa çatdı. Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyevin 2020-ci il dekabrın 3-də imzaladığı sərəncamla noyabrın 8-i Zəfər Günü elan edildi. Bu tarix artıq xalqımız üçün sadəcə təqvimdəki bir bayram deyil, böyük tarixi hadisələrin, qazanılmış uğurların və göstərilmiş fədakarlıqların ümumiləşmiş ifadəsidir. Hər il bu gün qeyd olunduqda 2020-ci ilin payızında yaşanan hadisələr, xalqımızın keçirdiyi hisslər və ordumuzun göstərdiyi qəhrəmanlıq bir daha xatırlanır.
Zəfər Gününün ən mühüm mənəvi tərəflərindən biri şəhidlərimizin xatirəsi və qazilərimizin fədakarlığı ilə bağlıdır. Hər bir qələbənin arxasında böyük zəhmət və qurbanlar dayanır. Vətən müharibəsində həyatını itirən hərbçilərimiz öz canlarını ölkəmizin ərazi bütövlüyü uğrunda fəda etdilər. Onların arasında gələcək planları, arzuları və qurmaq istədikləri ailələri olan gənclər də var idi. Lakin onlar şəxsi arzularından daha üstün bir məqsəd uğrunda mübarizə apardılar. Bu səbəbdən şəhidlərin xatirəsi yalnız ailələrinin deyil, bütün xalqımızın yaddaşında əbədi yaşayacaqdır.
Şəhidlik anlayışı Azərbaycan xalqının tarixində hər zaman xüsusi mənəvi məna daşımışdır. Şəhidlərimizin həyat yolu və göstərdikləri fədakarlıq gələcək nəsillər üçün vətənpərvərlik nümunəsidir. Onların xatirəsini yad etmək yalnız anım mərasimlərində iştirak etməkdən ibarət olmamalıdır. Şəhid ailələrinə diqqət göstərmək, onların problemlərinə həssas yanaşmaq, övladlarının təhsilinə və sosial inkişafına dəstək olmaq da cəmiyyətin mənəvi borcudur. Eyni zamanda, döyüşlərdə sağlamlığını itirən qazilərimizin cəmiyyətə inteqrasiyası, məşğulluğunun təmin olunması və onların gündəlik həyat şəraitinin yaxşılaşdırılması mühüm məsələlərdəndir. Çünki onların xidmətinə verilən ən böyük qiymət göstərilən hörmətin real qayğı ilə tamamlanmasıdır.
Müharibə dövründə xalqımızın nümayiş etdirdiyi birlik də qələbənin əsas amillərindən biri idi. Həmin günlərdə formalaşan “Dəmir Yumruq” anlayışı yalnız hərbi gücü deyil, həm də xalqın, dövlətin və ordunun vahid məqsəd ətrafında birləşməsini ifadə edirdi. Azərbaycanın müxtəlif bölgələrində yaşayan insanlar əsgərlərimizə dəstək olur, könüllü yardım aksiyalarında iştirak edir, qanvermə kampaniyalarına qoşulur və arxa cəbhədə öz imkanları daxilində töhfə verirdilər. Dünyanın müxtəlif ölkələrində yaşayan azərbaycanlılar da bu proseslərə biganə qalmadılar. Onlar Azərbaycanın haqq səsinin beynəlxalq ictimaiyyətə çatdırılması üçün müxtəlif fəaliyyətlər həyata keçirirdilər.
Xalq-ordu birliyi müharibənin ən mühüm mənəvi göstəricilərindən biri idi. Cəbhədə döyüşən əsgər bilirdi ki, onun arxasında öz xalqı, ailəsi və dövləti dayanır. Bu inam insanlara əlavə güc və mənəvi dayaq verirdi. Müharibə zamanı arxa cəbhədə fəaliyyət göstərən hər bir insanın əməyi də ümumi mübarizənin bir hissəsinə çevrilmişdi. Bu hadisələr göstərdi ki, Vətən anlayışı yalnız müəyyən ərazidə yaşamaqla məhdudlaşmır. İnsan harada yaşamasından asılı olmayaraq öz xalqının tarixi və taleyi ilə bağlı mənəvi məsuliyyət daşıyır.
Zəfər Günü bizə müstəqil dövlətə sahib olmağın, güclü ordunun və milli birliyin əhəmiyyətini bir daha xatırladır. Dövlətin gücü yalnız iqtisadi imkanları və hərbi texnikası ilə ölçülmür. Burada xalqın birliyi, təhsili, vətəndaşların məsuliyyəti, dövlətçilik ənənələri və gələcəyə inam da mühüm rol oynayır. 2020-ci ildə Azərbaycan cəmiyyəti çətin bir sınaqdan keçərək ortaq məqsəd uğrunda birləşə bildi. Bu həmrəyliyi yalnız müharibə dövründə deyil, ölkənin gələcək inkişafı üçün də qorumaq lazımdır. Çünki hər bir ölkənin uzunmüddətli uğuru vətəndaşlarının bir-birinə münasibətindən, ictimai məsuliyyətindən və ümumi məqsədlərə verdiyi töhfədən də asılıdır.
Qələbədən sonrakı dövrün ən mühüm istiqamətlərindən biri Qarabağ və Şərqi Zəngəzur iqtisadi rayonlarında geniş quruculuq və bərpa işlərinin həyata keçirilməsidir. Uzun illər işğal altında qalmış ərazilərdə şəhərlər, kəndlər, yollar, məktəblər, xəstəxanalar və digər infrastruktur obyektləri dağıdılmış vəziyyətdə idi. Bu ərazilərin yenidən qurulması böyük maliyyə vəsaiti, vaxt və əmək tələb edən mürəkkəb prosesdir. Buna baxmayaraq, dövlət tərəfindən bərpa işlərinin aparılması, yeni yaşayış məntəqələrinin salınması və infrastrukturun yaradılması istiqamətində mühüm addımlar atılır. Müasir texnologiyalardan istifadə edilməklə ağıllı kənd və şəhər konsepsiyalarının tətbiqi də bu ərazilərin gələcək inkişafı baxımından əhəmiyyətlidir.
Qarabağda müasir yolların, beynəlxalq hava limanlarının, elektrik və kommunikasiya xətlərinin yaradılması bölgənin iqtisadi və sosial potensialının inkişafına xidmət edir. Bu layihələr təkcə nəqliyyat və infrastruktur baxımından deyil, həm də yeni iş yerlərinin yaradılması, turizmin inkişafı və yerli iqtisadi fəaliyyətin canlanması baxımından mühüm əhəmiyyət daşıyır. Qarabağ və Şərqi Zəngəzurun yenidən qurulması ölkəmizin iqtisadi imkanlarının genişlənməsi üçün də yeni perspektivlər yaradır. Bölgənin təbii sərvətlərindən, kənd təsərrüfatı potensialından, turizm imkanlarından və əlverişli coğrafi mövqeyindən səmərəli istifadə gələcək inkişafın əsas istiqamətlərindən ola bilər.
Bu quruculuq prosesinin digər mühüm tərəfi həmin ərazilərdə sosial həyatın yenidən formalaşdırılmasıdır. Məktəblərin, xəstəxanaların, mədəniyyət mərkəzlərinin və digər ictimai obyektlərin yaradılması insanların normal yaşayışının təmin edilməsi üçün vacibdir. Yeni yaşayış məntəqələrinin qurulması ilə yanaşı, həmin ərazilərdə iqtisadi fəaliyyətin canlandırılması, kiçik və orta sahibkarlığın inkişafı, iş imkanlarının artırılması da diqqət mərkəzində olmalıdır. Çünki bir bölgənin həqiqi inkişafı yalnız yeni binaların tikilməsi ilə deyil, orada insanların rahat yaşaması, işləməsi və gələcək planlarını həyata keçirə bilməsi ilə ölçülür.
Bu prosesin ən əhəmiyyətli mərhələlərindən biri “Böyük Qayıdış” proqramıdır. Uzun illər məcburi köçkün həyatı yaşayan insanların öz doğma torpaqlarına qayıtması Zəfər Gününün mənəvi mahiyyətini daha da gücləndirir. İnsanların ata-baba yurdlarına dönməsi, dağıdılmış evlərin yerində yeni yaşayış məntəqələrinin salınması, uşaqların doğma kəndlərində təhsil alması və ailələrin öz torpaqlarında yenidən həyat qurması böyük tarixi əhəmiyyətə malikdir. Çünki torpağın əsl dəyəri onun üzərində yaşayan, çalışan və gələcək quran insanlarla bağlıdır. Qarabağda həyatın yenidən canlanması qələbənin yalnız keçmişə aid olmadığını, həm də gələcəyin qurulması üçün əsas yaratdığını göstərir.
Böyük Qayıdışın uğurlu həyata keçirilməsi üçün insanların təhlükəsizliyinin, məşğulluğunun, təhsil və səhiyyə imkanlarının təmin olunması da mühüm əhəmiyyət daşıyır. İnsanlar doğma torpaqlarına qayıdarkən yalnız evlərinə deyil, həm də normal yaşayış şəraitinə qayıtmalıdırlar. Bu baxımdan bərpa işləri kompleks şəkildə aparılmalı, iqtisadi və sosial layihələr bir-birini tamamlamalıdır. Doğma torpaqlarda yenidən qurulan həyat gələcək nəsillərin həmin ərazilərlə daha sıx bağ qurmasına şərait yaradacaqdır.
Zəfər Günü eyni zamanda gənc nəslin vətənpərvərlik ruhunda yetişdirilməsi baxımından böyük əhəmiyyət daşıyır. Gənclər tariximizi, müharibənin səbəblərini, döyüşlərin gedişini və əldə olunmuş qələbənin hansı fədakarlıqlar hesabına qazanıldığını bilməlidirlər. Lakin vətənpərvərlik yalnız tarixi hadisələri xatırlamaqla məhdudlaşmamalıdır. Yaxşı təhsil almaq, peşəkar mütəxəssis kimi yetişmək, qanunlara hörmət etmək, dürüst çalışmaq və cəmiyyətə faydalı olmaq da Vətənə xidmətin mühüm formalarıdır. Hər bir insan öz sahəsində uğur qazanaraq ölkəsinin inkişafına töhfə verə bilər. Məhz bu cür fəaliyyətlər güclü dövlətin və sağlam cəmiyyətin formalaşmasına kömək edir.
Müasir dövrdə ölkələrin inkişafında elmin, texnologiyanın və innovasiyanın rolu getdikcə artır. Bu baxımdan Azərbaycan gənclərinin yalnız öz tarixini bilməsi deyil, eyni zamanda, müasir bilik və bacarıqlara yiyələnməsi də vacibdir. İqtisadiyyatın müxtəlif sahələrində, informasiya texnologiyalarında, mühəndislikdə, təhsildə və digər istiqamətlərdə peşəkar mütəxəssislərin yetişməsi ölkənin rəqabət qabiliyyətini artırır. Qələbə qazanmış bir xalqın qarşısında duran əsas vəzifələrdən biri də əldə etdiyi uğuru inkişaf etmiş və güclü dövlət quruculuğu ilə davam etdirməkdir.
Məncə, Zəfər Gününün bizə verdiyi ən böyük mesajlardan biri çətinliklər qarşısında ümidimizi itirməmək və ortaq məqsədlər uğrunda birlik nümayiş etdirməkdir. Otuz ilə yaxın davam edən torpaq həsrətinə baxmayaraq, xalqımız öz tarixi yaddaşını qorudu və Qarabağın azad olunacağına inamını itirmədi. Bu gün həmin inamın gerçəkləşdiyini görmək hər bir azərbaycanlı üçün böyük qürur mənbəyidir. Bununla yanaşı, müharibənin ağrılarını, itkilərini və ailələrin yaşadığı acıları da unutmaq olmaz. Qələbənin sevincini şəhidlərimizin xatirəsinə ehtiramla, qazilərimizə hörmətlə və gələcək nəsillər qarşısında məsuliyyətlə yaşatmalıyıq.
Zəfər Gününü yalnız hərbi uğurun qeyd edildiyi bayram kimi deyil, həm də milli dirçəliş, quruculuq və gələcəyə inam günü kimi qiymətləndirmək lazımdır. Bu tarix bizə göstərir ki, xalqın birliyi, dövlətin qətiyyəti və ordunun gücü böyük məqsədlərin həyata keçirilməsində həlledici rol oynaya bilər. Lakin qazanılmış uğuru qorumaq və onu uzunmüddətli inkişafla möhkəmləndirmək də ən azı qələbənin özü qədər vacibdir. Ölkəmizin elmi, iqtisadi, mədəni və sosial sahələrdə inkişafı gələcək nəsillərə ötürəcəyimiz ən böyük dəyərlərdən biri olacaqdır.
Qarabağın gələcək inkişafı yalnız ölkə daxilində deyil, bütövlükdə regionda iqtisadi əlaqələrin və əməkdaşlıq imkanlarının genişlənməsi baxımından da əhəmiyyət daşıyır. Bölgədə davamlı sülhün və sabitliyin təmin olunması, nəqliyyat əlaqələrinin inkişafı və qarşılıqlı iqtisadi münasibətlərin qurulması gələcək nəsillərin daha təhlükəsiz mühitdə yaşamasına kömək edə bilər. Müharibənin ağır nəticələrini yaşamış bir xalq üçün sülhün və təhlükəsizliyin qiyməti xüsusilə böyükdür. Buna görə də əldə olunan tarixi uğurların davamı olaraq sabitliyin möhkəmləndirilməsi və quruculuq işlərinin uğurla həyata keçirilməsi əsas məqsədlərdən biri olmalıdır.
Nəticə etibarilə, 8 Noyabr – Zəfər Günü Azərbaycan xalqının çoxəsrlik tarixində xüsusi yer tutan, milli qürurumuzu və dövlətçilik iradəmizi ifadə edən əlamətdar gündür. Bu tarix bizə azadlığın, birliyin, müstəqilliyin və Vətənə bağlılığın nə qədər qiymətli olduğunu xatırladır. Qarabağın azad edilməsi, Şuşada üçrəngli bayrağımızın dalğalanması və doğma torpaqlarda həyatın yenidən qurulması xalqımızın yaddaşında əbədi yaşayacaq hadisələrdir. Şəhidlərimizin müqəddəs xatirəsi, qazilərimizin qəhrəmanlığı və xalqımızın həmrəyliyi bu qələbənin mənəvi əsaslarını təşkil edir.
Bizim əsas vəzifəmiz isə bu tarixi yaddaşı qorumaq, müstəqil dövlətimizi daha da inkişaf etdirmək və gələcək nəsillərə güclü, sabit və firavan Azərbaycan miras qoymaqdır. Vətən sevgisi yalnız keçmişdə baş vermiş qəhrəmanlıq hadisələri ilə deyil, bu gün gördüyümüz işlərlə də ölçülür. Hər birimiz öz fəaliyyətimizdə məsuliyyətli olmaqla, bilik və bacarıqlarımızı inkişaf etdirməklə, cəmiyyətə fayda verməklə Zəfər tarixinin davamına töhfə verə bilərik.
Zəfərimiz xalqımızın yaddaşında daim yaşayacaq, üçrəngli bayrağımız müstəqil Azərbaycanın səmasında hər zaman ucalacaqdır. 8 Noyabr təkcə keçmişdə qazanılmış qələbənin deyil, həm də gələcəyə olan inamımızın simvoludur. Şəhidlərimizin əziz xatirəsi qarşısında ehtiramla baş əyir, qazilərimizə dərin minnətdarlığımızı bildiririk.
Yaşasın müstəqil Azərbaycan! Zəfər Günümüz mübarək!
Gülxar Məhərrəmova
ADNSU-nun nəzdində Sənayə və Texnologiya Kollecinin Azərbaycan dili və Ədəbiyyat müəllimi, YAP Nərimanov rayon təşkilatının fəal üzvü