Ermənistan hakimiyyəti əhalini müharibəyə hazırlayır...

Ermənilərin bütün xəbər orqanlarının həftəlik xülasəsi əsasən üç əsas bölməni əhatə edir: keçmiş və indiki elitanın nümayəndələrinin əsl vətənpərvər sayılmaq haqqı uğrunda mübarizə apardıqları siyasət dünyası, erməni diasporasının müxtəlif üzvlərinin nailiyyətləri və erməni reallığının keçmişi, bir də bu günü ilə gələcəyini əhatə edən müharibə mövzusu...Hazırda Ermənistan-Azərbaycan sərhədinin sərhəd bölgələrindən gələn məlumatlar həmişə cəbhə bölgəsi hesabatı xarakteri daşıyır. Heç bir araşdırma aparılmadan atəşkəs rejiminin pozulmasına görə məsuliyyət Azərbaycan Ordusunun üzərinə düşür.Ermənistandakı meşənin qəsdən yandırılması nəticəsində yanması və ya erməni fermerlərinin məhsullarının aydın olmayan şəraitdə zərər görməsi, fərqi yoxdur, erməni mətbuatı hadisədə "Azərbaycan təxribatının" izlərini tapacaq.Rusiyalı KTMT zabitlərinin Ermənistana demək olar ki, hər səfəri "Azərbaycandan ehtimal olunan təcavüzdən" dəstək və müdafiə kimi şərh olunur. Belə bir informasiya siyasətinin semantik yükü son dərəcə səthidir: Azərbaycan ermınilərin düşmənidir.Maraqlıdır, görən bitmiş Qarabağ müharibəsinin yenidən başlamasına “körük basan” ermənilər bunun onların özləri ilə yanaşı, elə Ermənistan üçün də hansı fəsadlar törədəcəyini başa düşmürlərmi? Məlumdur ki, erməni rəhbərliyi Bakıya qarşı təhdidlərdən çəkinir, daxili siyasi ab -havaya zərbə vurmağa üstünlük verir.Bakının sülh sazişləri imzalamaqda və Ermənistanla Azərbaycanın ərazi bütövlüyünə hörmətlə yanaşması halında, əhalini yeni bir eskalasiya təhlükəsi ilə qorxutmaq nəyə görə görünür. Cavab sadədir - daxili siyasi vəziyyəti çaşdırmaq cəmiyyətin idarə olunmasına kömək edir.Ermənistandakı xroniki problemlər rəhbərliyi populyar olmayan qərarlar verməyə vadar edə bilər.Amma ictimai qəzəb səviyyəsinin zirvəsinə çata bilmədiyi üçün düşmənə ehtiyac var, Ermənistan hökumətinin "məhdudiyyətinə" aid edilə biləcək bir düşmənə ...Əgər cəmiyyətin sülh ideyası ətrafında birləşməsinə icazə versək, o zaman hakimiyyət erməni siyasətinin uzun illərdir "həll etdiyi" məsələlərdən qat -qat mürəkkəb olan digər məsələləri həll etməli olacaq. Ermənistanın siyasi quruluşu tərəfdaşlarına deyəcək bir şey tapacaq və Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün tanınmasını gecikdirəcək. Ancaq ictimai dairələrdə barış tələbi yaranarsa, o zaman heç kim sərhədlərin və nəqliyyat yollarının buraxılmasını sonsuza qədər təxirə sala bilməz. Buna görə də rəsmi İrəvana yalnız güclü mövqedən danışa biləcəyi düşmən lazımdır.Üstəlik, hərbi ritorika ölkə daxilində də qarşıdurmaya səbəb olur və mövcud hökumətin əleyhdarları və tərəfdarlarını bir -birinə qarşı qoyur. Bugünkü erməni müxalifətinin əsasını revanşizm ideyalarına sadiq millətçilər təşkil etdiyindən, hazırkı baş nazir Nikol Paşinyanın mübariz əleyhdarlarını ifşa etməklə cəmiyyətdə "düzgün" və "yanlış" erməniləri ifşa etmək lazımdır.Azərbaycanı düşmən adlandırmaq bir anda iki funksiyanı yerinə yetirir: birləşdirmək və ayırmaq. İntiqam tələb edən azlığı bölmək və bu fikrin soyuq qarşıdurma siyasəti ətrafında birləşərək Paşinyana sadiq əksəriyyət arasında yayılmasının qarşısını almaq lazımdır. Azərbaycanı ləkələməklə İrəvan qonşusunun maraqlarına məhəl qoymamaq hüququnu özündə saxlayır. Özünü ideoloji cəbhənin digər tərəfində görən bir şəxsin nə kürsüyə çıxmağa, nə də dialoqa haqqı yoxdur və buna görə də Ermənistan hakimiyyətini danışıqlar prosesini pozmaq məsuliyyətindən azad edir. Belə bir siyasət, sülhməramlı proses zamanı ortaya çıxa biləcək problemləri qabardır və cəmiyyətin gözünü Ermənistan rəhbərliyinin miyopiyasına bağlayır.Yeri gəlmişkən bildirim ki, miyopiya insanın uzaq bir məsafədə yerləşən cisimləri yaxşı ayırmadığı bir xəstəlikdir

sia.az