İnsan tarix boyu daşlara yazdı, kağıza yazdı, divarlara yazdı. Yazmaq onun yaddaşı idi. İndi isə bir düyməyə toxunmaq kifayətdir. Bir şəkil silinir, bir mesaj yox olur, bir xəbər saniyələr içində unudulur. Sanki yaşadığımız dövr iz buraxmaqdan çox, iz silmək üzərində qurulub.Bu gün hər şey sürətlidir. Xəbərlər bir neçə saat yaşayır, müzakirələr bir neçə gün davam edir, insanlar isə bir-birini bir neçə saniyəyə qiymətləndirirlər. Dünən bütün ölkənin danışdığı mövzu bu gün heç kimin yadına düşmür. İnformasiyanın bu qədər sürətlə köhnəldiyi başqa bir dövr olmayıb.Ancaq qəribə bir ziddiyyət yaranıb. Biz tarixdə heç vaxt indiki qədər çox məlumat yaratmamışıq. Milyardlarla şəkil, milyonlarla video, saysız-hesabsız paylaşım... Amma gələcək nəsillər bizim haqqımızda nə xatırlayacaq?Bəlkə də heç nə.Çünki hər şeyin qeydiyyata alındığı dövrdə heç nə yadda qalmır. İnformasiya çoxaldıqca yaddaş azalır. Ən dəyərli anlarımızı yaşamaq əvəzinə onları lentə almağa çalışırıq. Təbiətin gözəlliyini görmək əvəzinə onu paylaşmağa tələsirik. Hadisənin içində olmaqdan çox, onu nümayiş etdirməklə məşğul oluruq.İnsan isə paylaşdıqları ilə deyil, yaşatdıqları ilə xatırlanır.Tarix böyük sarayları deyil, onları inşa edən insanları xatırlayır. Böyük vəzifələri deyil, böyük xarakterləri yadında saxlayır. Çünki iz sosial şəbəkədə deyil, insanların yaddaşında qalanda dəyər qazanır.Bu gün hamımız görünmək istəyirik. Amma görünmək başqa, yadda qalmaq başqadır. Minlərlə izləyicisi olan insan belə bir gün unudula bilər. Lakin bir müəllimin yetişdirdiyi şagird, bir həkimin xilas etdiyi həyat, bir alimin yaratdığı yenilik, bir valideynin övladına verdiyi tərbiyə onilliklər sonra da yaşayır.Düymələr dövrü bizə hər şeyi sürətlə etməyi öyrətdi. Amma həyatın ən vacib məsələsi hələ də dəyişməyib: insan arxasında nə qoyur?Bir gün telefonlar dəyişəcək, tətbiqlər bağlanacaq, bu gün məşhur olan platformalar tarixə çevriləcək. Amma insan haqqında deyilən bir cümlə dəyişməyəcək: "O, yaxşı insan idi."Bəlkə də əsl iz elə budur. Silinməyən, yenilənməyən, arxivdən itməyən yeganə iz – insanın başqa insanların həyatında buraxdığı iz.Çünki tarix düymələri deyil, insanları xatırlayır.
Müəllif: Günel Fərzəliyeva