“İqtisadi potensial, hərbi güc və şəxsi heyətin yüksək döyüş əhval-ruhiyyəsi qələbəmizə zəmanət verir!”

- Salam. Bizim son görüşümüzdən bir il keçib və Azərbaycan Silahlı Qüvvələr Günü münasibətilə müsahibələr xoş ənənəyə çevrilib. İcazə verin, Sizi bayram münasibətilə təbrik edim və uğurlar arzulayım.

- Salam. Mən də öz növbəmdə Silahlı Qüvvələrin bütün veteranlarını, hərbi qulluqçuları, hərbi xidmətdə olanları və ümumiyyətlə, başda Ali Baş Komandan olmaqla Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin quruculuğuna və inkişafına töhfə verən və verməkdə olan hər bir kəsi təbrik etmək istəyirəm.

- Ötən il ərzində Azərbaycan Ordusunda hansı dəyişikliklər baş verib?

- 1991-ci ildə bərpa edilən və 1993-cü ildən ümummilli lider Heydər Əliyevin mərdliyi, nüfuzu, sarsılmaz iradəsi sayəsində inkişaf etməyə başlayan ordumuz bu gün Ali Baş Komandanın rəhbərliyi altında müasir tələblərə və qəbul edilən Hərbi Doktrinaya uyğun inkişaf edir. Bu həm silahlanmaya və hərbi hazırlığa, həm ordunun təchizatına, həm də onun mənəvi ruhuna aiddir. Təcrübədə bu, sizin müşahidə edə biləcəyiniz birgə təlimlərdə nümayiş etdirilir, bu il isə hamınız bunu paradda görəcəksiniz. Bütün bu illər ərzində biz elə silahlı qüvvəllər yaratmışıq ki, hər bir hərbi qulluqçu lazım olan anda nəyi necə etməyi dəqiq bilir. Bizim fəxr edəcəyimiz şeylər var, mən bizim Silahlı Qüvvələrimizi nəzərdə tuturam. Biz işğal olunmuş ərazilərimizin azad edilməsinə tam hazırıq, hər yeni gün isə silahlarımızı və hazırlığımızı daha da təkmilləşdiririk ki, hərbi əməliyyatlar aparılan zaman canlı qüvvədə itkilərimizi maksimal dərəcədə azaldaq.

Bizim Silahlı Qüvvələrimizin tərkib hissələri - Quru Qoşunlar, Hərbi Hava Qüvvələri, Hərbi Dəniz Qüvvələri, eləcə də Sərhəd Qoşunları, DİN-in Daxili Qoşunları, FHN-in Mülki Müdafiə Qoşunları kimi digər hərbi birləşmələr keyfiyyətcə yeni yüksək səviyyəyə çıxaraq ən azından regionumuzda heç nə ilə müqayisə edilməzdir.

- Silahlı Qüvvələrin quruculuğu işində hansı problemləri görürsünüz?

- Dövlət miqyasında Silahlı Qüvvələrin quruculuğu işində heç bir problem yoxdur. Biz ordunun artmaqda olan tələbatlarını ödəməyə qadirik. Yerlərdə problemlər olur. Orada həm obyektiv, həm də subyektiv faktorlar var və bu da Ali Baş Komandanın gündəlik nəzarəti altındadır. Nəyə operativ reaksiya verilməlidirsə, ona da operativ reaksiya verilir, bəzi şeylər isə vaxt tələb edir.

Prezidentin tapşırığı ilə mən Novruz bayramı günlərində bütün cəbhə bölgəsini gəzdim, ön cəbhədə oldum və təbii ki, digər məsələlərlə yanaşı, hərbi qulluqçuların problemləri ilə də maraqlandım. Məruzələrin ümumiliyinə görə, mən öz məruzəmi, Müdafiə Nazirliyi rəhbərliyinin məruzələrini, yerlərdəki məruzələri və digərlərini nəzərdə tuturam, indi Ali Baş Komandanın qərarı ilə bu problemlərin həlli ilə bağlı proqram hazırlanıb. Bizim məqsədimiz problemləri maksimum azaltmaqdır və biz təcrübədə bunu həyata keçirməyə qadirik. Ən ağrılı mövzu əlbəttə ki, hərbi qulluqçular arasında ölüm hallarıdır və bizim məqsədimiz şəxsi heyət arasında itkiləri sıfıra endirməkdir.

Lakin ümumilikdə mənim cəbhə bölgəsinə səfərimdən çıxardığım ümumi nəticə budur - sizin sakitliyiniz və qələbələrə inamınız bizim əsgərlərin, çavuşların, gizirlərin və zabitlərin etibarlı əllərindədir və mən bir daha Prezident və vətəndaşlarımızı buna əmin etmək istəyirəm.

İstərdim ki, KİV mövzusuna və ordudakı hadisələrin işıqlandırılmasına toxunum. Başa düşmək lazımdır ki, ordumuz hər birimizin ordusudur, ordu siyasətdən kənar qurulan strukturdur və ordudakı hadisələri işıqlandıran zaman daha məsuliyyətli olmaq lazımdır.

- Cənab general-leytenant, ön cəbhədən həyəcanlı xəbərlər gəlməkdə davam edir...

- Təəssüf ki, elədir. Və bu, bilavasitə onun nəticəsidir ki, təcavüzkar cəzalandırılmayıb... Bir neçə səbəbə görə cəzalandırılmayıb və bu, ona tərəflərin təmas xəttində təxribatları davam etdirməyə imkan verir.

- Snayperlərin ön cəbhədən geri çəkilməsi ilə bağlı xeyli səs-küy olub.

- Heç nədən xeyli səs-küy olub. Ümumiyyətlə, qeyd etməliyəm ki, riyakarlıq və saxtakarlıqda onların tayı-bərabəri yoxdur. Bu, təkcə snayperlərin geri çəkilməsi ilə bağlı təkliflərə deyil, həm də toxunmaq istədiyim digər amillərə aiddir.

Snayperlərin geri çəkilməsinə gəldikdə, zahirən bunu "gözəl", əslində isə Ermənistanın avantürist təklifini dəstəkləyənlərə hörmətlə yanaşaraq onlara bunu demək istərdim: Ermənistan tərəfi snayperləri geri çəkməyi, biz isə qoşunları geri çəkməyi təklif edirik. Hansı yaxşıdır? Hansı sülhpərvərdir? Hansı doğrudur? Nə üçün hörmətli cənablar hətta bu təkliflər arasında bərabərlik işarəsini belə, qoymurlar, açıq-aydın bu natamam təklifi, hətta onu natamam adlandırmağa da adamın dili gəlmir, dəstəkləyirlər, bizim təklifimizi isə unudurlar.

Necə yəni, gəlin, snayperləri geri çəkək? Tamamilə yoxlanılmamış, gülməli təklifdir. Elə təəssürat yaranır ki, bunu təklif edənlərin insanların nə səbəbdən öldürüləcəyi heç veclərinə də deyil. İnsanın bədənindən gülləni çıxarsaq, onu necə müəyyənləşdirmək olar ki, bunu snayper atıb və ya adi atıcı? Bəlkə bu naqafil güllədir? Nə üçün qumbaraatanlar, pulemyotçular və ya adi atıcılar geri çəkilməsin?

Bu "təklif" ətrafında bütün səs-küylər ona hesablanmışdı ki, səlahiyyətlərinə istənilən sülhpərvər təkliflərin dəstəklənməsinin daxil olduğu beynəlxalq təşkilatların rəhbərləri növbəti dəfə birağızdan "dünyaya sülh" şüarını deyəcəklər. Bəli, əlbəttə ki, dünyaya sülh! Kim buna müqavimət göstərə bilər?... Lakin nəzərə almaq lazımdır ki, birincisi, təcavüzkar tərəfdən "dünyaya sülh"ün səslənməsi Çikotilo kimi silsilə vəhşiliklər törədənlərin dilindən "mən qadınları sevirəm" səslənsəydi, ondan da artıq hörmətsizlik kimi çıxardı. İkincisi, Ermənistan tərəfi bu "təkliflə" əslində daha qeyri orijinalını demək istəyirdi - gəlin, Azərbaycan tərəfdən müasir atıcı silahları yığışdıraq. Bunu deməyin özü gülünc olduğuna görə, onlar daha "orijinalını" - gəlin, snayperləri yığışdıraq - fikirləşiblər.

Ermənistanın ön cəbhədən müasir silahları yığışdırmaq barədə təklifinə biz konkret olaraq "yox" deyirik. Çünki onlar təcavüzü dayandırmırlar, onlar cəzalandırılmadıqlarına görə təxribat törətməkdə davam edirlər və bundan sonra elə cavablar alacaqlar ki, bu vaxta qədər heç yuxularında da görməyiblər. Bizim Prezident çox dəqiq qeyd edib ki, Qarabağ problemi həll edilməyincə, Ermənistan qorxu içində yaşayacaq. Bu belədir. Diqqət yetirmisinizsə, "Avrovision"da bizim qələbəmizə onların birinci reaksiyalardan biri, əlbəttə ki, öz kinlərini saxlaya bilmədikdən sonra, o oldu ki, sevindilər - ən azı bir il müharibə olmayacaq... Necə deyərlər - şərhsiz.

Snayperlərin geri çəkilməsi ilə bağlı deyilənləri tamamlayaraq qədim Şərq atalar sözünü xatırlatmaq istərdim: halva-halva deməklə ağız şirin olmur. Odur ki, snayperlərin geri çəkilməsi "halva" deməkdir, bizim təcavüzkarın - işğalçının qoşunlarının geri çəkilməsi ilə bağlı təklifimiz isə nəhayət ki, "halvanı yemək" deməkdir.

Yaxud da digər nümunə: diqqət yetirin, diplomatlarımız müxtəlif beynəlxalq təşkilatlarda Dağlıq Qarabağ məsələsini qaldıran kimi Ermənistan tərəfi necə hay-küy salır. Bütün bunlar nə ilə bağlıdır? Onunla bağlıdır ki, onların mövqeyi iflasa uğrayır, onlar haqlı deyillər və hər dəfə onları buna görə "sancanda" onlara xoş olmur. Əgər haqlısansa, onda bunun harada müzakirə olunması sənin vecinə olmamalıdır, əksinə, sən bu müzakirələrdə maraqlı olacaqsan. Bununla bu məsələlərin beynəlxalq birliyin bütün səviyyələrində irəliləməsində bizim fəallığımız izah edilir. Çünki biz haqlıyıq, bizim itirəsi heç nəyimiz yoxdur və biz yaranan ədalətsiz vəziyyəti dinc yolla həll etmək istəyirik. Burada isə onlar hay-küy qaldıraraq, həmişə Minsk qrupuna istinad edirlər, guya ki, bu, onun işinə mane olur. Açıq-aydın demoqoqiya və boş boğazlıqdır. Nə üçün mane olur, nə ilə mane olur, axı, bu, ümumiyyətlə necə mane ola bilər? Bu, kömək edə bilər, mane ola bilməz... Lakin onlara vaxtı uzatmaq sərf edir, buna görə də danışıqların sürətləndirilməsi, onların ya tualetə qaçmaqla və oradan qayıtmamaqla, ya da digər sirklə başa çatır. "Onlar" deyəndə mən Ermənistan rəhbərliyini nəzərdə tuturam. Tam aydındır ki, onların məqsədi məsələnin həll edilməsi, Ermənistanın çiçəklənməsi deyil, onlara öz vəzifələrində maksimum müddət ərzində əyləşmək lazımdır. Ölkənin uçuruma getməsi, insanların dilənçilikdən, çıxılmaz vəziyyətə görə qaçması onların veclərinə deyil. Onlara əsas odur ki, yerlərində otursunlar, nəyin bahasına olursa-olsun, otursunlar. Onlar müharibəyə başlayıblar və hakimiyyətə müharibə dalğasında gəliblər, buna görə də əslində bu hakimiyyət müharibə hakimiyyətidir. Əvvəlcə onlar azərbaycanlıları öldürüblər, sonradan isə seçkilərdə öz vətəndaşlarını gülləbəran etməkdən də çəkinməyiblər.

Başa düşmək lazımdır ki, vətəndaşlarımızın, o cümlədən uşaq, qadın və qocaların qanına bais olanlarla bizim danışıqlar aparmağımız faktı tərəfimizdən böyük kompromisdir.

- Onda nə üçün biz onlarla danışırıq?

- Mən əsasən iki səbəb görürəm.

Birincisi - bizim Prezidentimiz hər bir hərbi qulluqçunun ölümünü qəlbinin dərinliyindən keçirir. Hər birinin. O çox humanist, qurucu, yaradıcı şəxsdir. Aydındır ki, açıq hərbi əməliyyatlar başlayanda tələfat daha çox olacaq. Danışıqlar istənilən halda bizim gənclərimizin həlak olmasından yaxşıdır. Lakin aydındır ki, bu, əbədi olaraq davam edə bilməz. Həm də ki, bu uzandıqca, əhalinin əhval-ruhiyyəsi daha da mübarizləşir. İnsanlar gözləməkdən, bu münaqişənin dinc yolla həll ediləcəyinə ümid etməkdən yorulublar. Lakin müharibə ən axırıncı variantdır və ona əl atmaq həmişə olar və "Avrovision"un buna dəxli yoxdur. Həm də dediyim kimi, biz daima Silahlı Qüvvələrimizi ən müasir tələblərə uyğun gücləndiririk. Biz müharibəyə nə qədər çox hazırlaşırıqsa, bir o qədər güclü oluruq.

İkincisi, bunlar Ermənistan xalqının "seçdiyi" prezidentlərdir. Bunun qanuni və ya qanunsuz olması onların problemidir, lakin onlar prezidentlərdir və buna görə də biz onlarla danışmağa məcburuq.

- Ermənistan tərəfi də əllərini sallayıb oturmur... Yeni hava limanı tikiblər.

- (Gülür) "Yeni" hava limanı ətrafında bütün bu həngamə sadəcə olaraq piar-kampaniyadır.

Ondan başlayaq ki, köhnə Xocalı aeroportunu təmir etmək, bir az uçuş zolağını genişləndirmək və bu halda daha yaxşı, təhlükəsiz, güclü etməməklə onu yalnız sağlam olmayan beyin "yeni" adlandıra bilər. Xocalı aeroportunun xarakteristikası ilə bağlı bu məsələdə mən daha dərinə getmək istəmirəm, halbuki deyiləsi söz var... Sadəcə olaraq, mənə inanın ki, hava limanı onlara heç bir praktik və ya ondanda əzəmətli "stratejilik" verməyəcək. Bu, təhlükəsiz aeroport deyil. Onlar orada baş verə biləcək qəzaları bizim üstümüzə də atacaqlar. Bundan başqa, hətta bu aeroport onlara qüvvə və vasitələrin daşınması baxımından hansısa praktiklik versə belə, inanın ki, bizim texnika və silahlarla bu aeroportu sıradan çıxarmaq bir neçə dəqiqənin işidir.

Və bu mövzu ilə bağlı sonuncusu. Hazırda orada tikilən nə varsa, hətta bu, təhlükəsiz aeroport olsa da, sabah bu, bizim onsuz da Dağlıq Qarabağ regionunun inkişafına yatıracağımız pula qənaət etməyimizdir.

Buna görə də digər ölkələrin hesabına və ya onların Avropa, ABŞ üzrə "rəhbərləri"nin ilbəil "dilənçilikləri" hesabına tikilənlərın hamısına sevinmək lazımdır. Dəhşətdir... Müxtəlif növ dilənçilərə rast gəlinib, lakin bu səviyyədə çox həqarətedicidir. Özləri bu vəziyyətə gəlib çıxıblar və hələ Qarabağı da özləri ilə uçuruma aparırlar, axı bu yaxınlaradək bu ərazi çiçəklənən, cənnət məkan olub, həyat qaynayıb... Amma indi onların keçmiş "rəhbərlərindən" heç biri orada yaşamaq üçün qalmır... Maraqlıdır, bu məsələdə də biz təqsirkarıq? Odur ki, onlar tikidiklərini onların yalanlarına aldanaraq vəsaitlərini qurban verənlərə geri qaytarmayacaqlar ki. Bunların hamısı bizə qalacaq və vəsaitlərimizə qənaət edəcəyik.