Münaqişədən sonrakı dövr dövlətlərin yalnız təhlükəsizlik məsələlərini deyil, həm də siyasi idarəetmə modelini, liderlik keyfiyyətlərini və regional mövqelərini yenidən müəyyənləşdirdiyi strateji mərhələ kimi çıxış edir. Müasir Azərbaycan bu dövrə plansız reaksiya ilə deyil, ardıcıl və mərkəzləşdirilmiş siyasi strategiya ilə daxil olmuşdur. Bu strategiyanın formalaşmasında və icrasında cənab Prezident İlham Əliyevin rolu dövlət siyasətinin məzmununu və istiqamətini müəyyən edən əsas amil kimi özünü göstərmişdir. Azərbaycanın münaqişədən sonrakı siyasi kursu, Ulu Öndər Heydər Əliyevin dövlətçilik prinsiplərinə və strateji baxışına əsaslanaraq qurulmuşdur. Bu baxış yalnız siyasi qərarların uzunmüddətli planlaşdırılmasına deyil, həm də dövlət institutlarının davamlı inkişafına təməl təşkil edir.
Azərbaycanın siyasi kursu liderlik faktorunun institusional idarəetmə ilə uzlaşdırılması baxımından diqqətəlayiq nümunədir. Siyasi rəhbərlik situativ qərarvermə üzərində deyil, uzunmüddətli strateji planlama və dövlətçilik davamlılığı prinsipləri üzərində qurulmuşdur. Bu yanaşma sabitlik və yenidənqurma mərhələsində emosional və fragmentar idarəetmə risklərini minimuma endirərək siyasi stabilliyin qorunmasına və gücləndirilməsinə şərait yaratmışdır.
Daxili siyasətdə əsas xüsusiyyət idarəetmə institutlarının mərkəzləşdirilmiş, lakin funksional şəkildə təşkili olmuşdur. Strateji rəhbərlik dövlət suverenliyini yalnız ərazi bütövlüyü ilə məhdudlaşdırmayaraq, onu institusional effektivlik və normativ idarəetmə səviyyəsinə yüksəltmişdir. İdarəetmədə çeviklik, normativ bazanın yenilənməsi və resursların strateji prioritetlər üzrə yönləndirilməsi bu mərhələdə daxili siyasi legitimliyin əsas dayaqlarından birinə çevrilmişdir. Daxili idarəetmədə tətbiq olunan bu mərkəzləşdirilmiş və funksional yanaşma, Ulu Öndər Heydər Əliyevin dövlətçilik məktəbinin müasir inkişafla uzlaşdırılmasıdır.
Bu dövrdə sosial inteqrasiya və bərpa siyasətinin siyasi sabitliyin tərkib hissəsi kimi qəbul edilməsi idarəetmə fəlsəfəsinin önəmli cəhətlərindən biridir. Dövlətin reallıqları yalnız fiziki bərpa müstəvisində deyil, sosial və siyasi reinteqrasiya kontekstində idarə etməsi uzunmüddətli stabilliyin strateji əsasını təşkil edir. Xüsusilə regionların bərpası, iqtisadi infrastrukturun yenidən qurulması və sosial inteqrasiya proqramlarının həyata keçirilməsi bu mərhələdə dövlət siyasətinin prioritet istiqamətlərindəndir.
Xarici siyasətdə rəhbərlik Azərbaycanın beynəlxalq mövqeyinin keyfiyyətcə yeni mərhələyə keçidini təmin etmişdir. Xarici siyasət xətti praqmatik dialoq, qarşılıqlı maraqlar və hüquqi çərçivələr üzərində qurulmuş, regional normallaşma proseslərində təşəbbüskar rolunu gücləndirmişdir. Azərbaycan, strateji tərəfdaşlıq və regional əməkdaşlıq təşəbbüslərində balanslı və qabaqlayıcı siyasət yürüdərək beynəlxalq nüfuzunu artırmışdır.
Balanslaşdırılmış diplomatik yanaşma Azərbaycanın regional siyasətdə etibarlı və proqnozlaşdırıla bilən tərəfdaş kimi mövqeyini möhkəmləndirmişdir. Enerji təhlükəsizliyi, nəqliyyat-kommunikasiya layihələri və regional əməkdaşlıq platformalarında nümayiş etdirilən siyasi iradə ölkənin regional təsir imkanlarını genişləndirmişdir. Bu təsir imkanları klassik güc balansına deyil, funksional əməkdaşlıq və strateji əlaqələndirmə qabiliyyətinə əsaslanır.
Azərbaycanın regional liderlik modeli siyasi rəhbərlik ilə formalaşaraq hegemonluq anlayışından fərqli məzmun kəsb edir. Bu model regional proseslərdə üstünlük nümayiş etdirməkdən daha çox, həmin proseslərin rasional şəkildə idarə olunmasına töhfə verməyi hədəfləyir. Liderlik güc tətbiqi deyil, siyasi məsuliyyət və təşəbbüskarlıq kimi təzahür edir. Diplomatik üslub regional liderliyi qarşıdurma yox, koordinasiya vasitəsinə çevirir. Bu yanaşma Azərbaycanın regionda həm siyasi, həm iqtisadi, həm də humanitar layihələrdə təşəbbüskar rolunu gücləndirir.
Münaqişədən sonrakı mərhələdə regional liderliyin davamlılığı liderin dəyişən geosiyasi reallıqlara adaptasiya qabiliyyəti ilə sıx bağlıdır. Qabaqlayıcı yanaşma regional və qlobal qeyri-müəyyənlikləri idarəolunan risklər səviyyəsində saxlamağa imkan verir. Bu isə Azərbaycanın reaktiv siyasət yürüdən deyil, strateji gündəm müəyyən edən dövlət kimi çıxış etməsini təmin edir.
Nəticə etibarı ilə, Azərbaycanın siyasi kursu kompleks və çoxşaxəli dövlətçilik modelidir. Bu model daxili stabillik, institusional effektivlik və praqmatik xarici siyasətin vəhdətinə əsaslanır. Siyasi rəhbərlik yalnız icraedici funksiya ilə məhdudlaşmır, cənab Prezident İlham Əliyevin liderliyi münaqişədən sonrakı mərhələnin siyasi fəlsəfəsini və strateji istiqamətini müəyyən edən əsas amil kimi özünü göstərir. Bu yanaşma Azərbaycanın regional liderlik perspektivlərini real, davamlı və institusional əsaslara söykənən səviyyəyə yüksəldir.
Rövşən Əhmədov
YAP Ağcabədi rayon təşkilatının sədri