Fədakarlıq və mənəvi ucalıq nümunəsi - ŞƏRH

Bir yaz səhərində dünyaya göz açdığından ulu Tanrı onun qəlbinə sığal çəkib, hisslərinə və duyğularına bahar təravəti qatmışdı. İnsana verilən hisslərin ən alisini-zərifliyi və xeyirxahlığı Zərifə xanıma bəxş hesab etmişdi. Taleyini də nurlu yazmışdı.

Bəzən elə ömürlər olur ki, onlar sadəcə yaşanmır. Bir xalqın yaddaşına, tarixinə və gələcəyinə çevrilir. Zərifə Əliyevanın həyatı məhz belə ömürlərdəndir. O, həyatını yalnız bir peşəyə deyil, insan sağlamlığına, ümidinə və sabahına həsr etmişdi. Onun keçdiyi yol adi bir həkimin yolu deyildi. Bu yol elmin işığında addımlayan, hər addımında insanlara şəfa bəxş etməyi özünə borc bilən bir alim və ziyalının yolu idi. Gözlərə nur bəxş edən, qaranlığa işıq gətirən bu zərif qadın əslində, cəmiyyətə də bir baxış, bir ümid işığı verirdi. Dünyanın məhşur həkimləri onun zəkasına heyran qalırdılar. Zərifə xanım Əliyevanın bu sahədə etdiyi nailiyyətlər Azərbaycan elminə başucalığı gətirdi. Zərifə xanım Azərbaycan Elmlər Akademiyasının həqiqi üzvü seçildi, əməkdar elm xadimi adına layiq görüldü. Onun fədakar əməyi 1960-cı ildə Azərbaycanı bürüyən traxoma xəstəliyindən azad etdi. Bu xəstəliyin kökünün kəsilməsi məhz dərin Tibb elmlər doktoru, professor, Azərbaycan Elmlər Akademiyasının akademiki, əməkdar elm xadimi, oftomotoloq Zərifə xanım Əliyevanın adı ilə bağlıdır.

Zərifə Əliyeva üçün həkimlik sadəcə bir peşə deyildi. Bu, bir missiya idi. O, hər pasiyentə yalnız xəstə kimi deyil, bir insan taleyi kimi yanaşırdı. Onun səmimi qayğısı, diqqəti və mərhəməti insanların yaddaşında silinməz izlər buraxırdı. O, məqalələrinin birində yazırdı: “Əsl həkim yalnız o şəxsdir ki, xəstənin əzablarını bilir və onun üçün sağalıb evinə qayıtmış insanın təbəssümü ən yüksək mükafatdır. Vicdan əsas hakimimizdir. Ən çətin məqamda və ən xoş saatımızda o, bizimlə üzbəüz dayanıb soruşacaq - Sənin ağ xalat geyinməyə haqqın varmı?”

Dünyada yeganə həqiqi xəzinə vardırsa, o da yaxşı ürək və bu ürəyin içərisində daim alovlanan xeyirxahlıqdır. Təmənnasız xeyirxahlıq Zərifə xanımın həyat tərzi idi. Ana bildiyi Vətənə, səcdə etdiyi valideynlərinə layiqli bir övlad idi, müqəddəs bir ana idi. Müdrik, fədakar ömür yoldaşı idi, qeyrət və ismət mücəssəməsi olan əsl Azərbaycan qadını idi. Çöhrəsinin nurunda, qadir əllərində sehrli loğman şəfası olan təbib idi - Zərifə xanım.

Elmi fəaliyyəti isə onun daxili zənginliyinin başqa bir təzahürü idi. O, insan gözünün incəliklərini araşdırarkən, əslində insan həyatının dəyərini qoruyurdu. Xüsusilə istehsalat şəraitində çalışan insanların sağlamlığı uğrunda apardığı mübarizə, onun cəmiyyətə olan məsuliyyət hissinin bariz nümunəsi idi.

Onun adı bu gün də hörmətlə anılır. Çünki belə insanlar unudulmur. Onlar yaşadıqları ömürlə başqalarının həyatına işıq salırlar. Zərifə Əliyevanın ömrü də məhz belə bir işıqdır: sönməyən, yol göstərən, ümid verən bir işıq.

Bu ömür Azərbaycan səhiyyəsinə yazılmış bir tarix, insanlığa bəxş edilmiş bir dəyərdir. Və bu dəyər zaman keçdikcə daha da ucalır, daha da mənalanır.

Səriyyə Əhmədova

YAP Naxçıvan şəhər təşkilatının fəal üzvü